thumb|300px|Zofia Lejmbach (druga od lewej) (1944) Zofia Lejmbach (ur. 16 września 1901 w Mińsku, zm. 5 września 1995 w Warszawie) – polska doktor nauk medycznych, profesor i prorektor (1962–1966) Akademii Medycznej w Warszawie, działacz niepodległościowy, pierwsza kobieta Prezes Konsystorza Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w RP.
Służba w medycynie Naukę rozpoczęła w Kijowie w szkole sanitariuszek; w ukończeniu tej szkoły przeszkodziła jej I wojna światowa. Jako absolwentka Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego odbyła staż medyczny w szpitalach warszawskich, poznańskich, w Paryżu, Rzymie i Strasburgu. Po powrocie do kraju pracowała w Szpitalu im. Karola i MariiBył to szpital dziecięcy ufundowany przez córkę zmarłych przemysłowców i społeczników Karola (1839–1900) i Marii (1860–1913) Szlenkierów – Zofię. . Ze szpitalem tym związana była przez większość swojego życia. Była ordynatorem tego szpitala od września 1939. Po wojnie pełniła funkcję kierownika Kliniki Diagnostycznej Szpitala Klinicznego przy ul. Działdowskiej, będącego kontynuatorem Szpitala Karola i Marii. Była wieloletnim sekretarzem Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego.
Służba niepodległościowa W latach 1915–1918 była aktywnym członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej na Kresach. W czasie okupacji pełniła funkcję szefa Służby Sanitarnej Okręgu Warszawskiego AK, w powstaniu warszawskim była szefem Służby Sanitarnej okręgu „Śródmieście”. We wrześniu 1944 roku ciężko ranna trafiła do Szpitala Powstańczego. Ewakuowała się z tego szpitala wraz z grupą kilkudziesięciu rannych do domu rodzinnego w Skoroszach pod Warszawą.
Dane biograficzne, odznaczenia, inne thumb|240px|Grób dr Zofii Lejmbach na cmentarzu ewangelicko-reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie Była aktywnym członkiem Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Polsce; pierwszą kobietą wybraną na prezesa Konsystorza tego Kościoła w roku 1961, którą to funkcję pełniła przez dwie kadencje.
Zofia Lejmbach była współautorką kilku wydawnictw z zakresu medycyny. W artykule z 1949 roku jako pierwsza opisała przypadki mukowiscydozy w Polsce, wówczas określanej jako dysporia enterobronchopancreatica congenita familiaris.
W młodości w tragicznym wypadku utraciła ukochanego. Nie wyszła za mąż i nie miała własnych dzieci. Natomiast całe swe życie poświęciła dzieciom chorym i upośledzonym. Mieszkała w Warszawie, przy ulicy Górskiego.
Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu ewangelickim przy ul. Żytniej (kwatera W-3-8) śp. Zofia Lejmbach.
+ Odznaczenia i tytuły państwowe Data Nazwa 1918 Odznaka pamiątkowa Polskiej Organizacji Wojskowej 1921 Krzyż Walecznych 1932 Krzyż Niepodległości z Mieczami „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. 1955 Medal 10-lecia Polski Ludowej - Uchwała Rady Państwa z dnia 13 stycznia 1955 r. nr 0/114 - na wniosek Ministra Zdrowia - wymieniona jako Leimbach Zofia. 1964 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski 1970 Krzyż Armii Krajowej (rząd RP w Londynie) 1982 Warszawski Krzyż Powstańczy 1989 tytuł „Zasłużonej dla zdrowia Narodu” 1990 Krzyż za udział w Wojnie 1918–1921
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Kobiety – powstańcy warszawscy Kategoria:Ludzie urodzeni w Mińsku (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości z Mieczami Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem za udział w Wojnie 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką pamiątkową Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie Kategoria:Polscy pediatrzy Kategoria:Prezesi Konsystorza Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w Polsce Kategoria:Prorektorzy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1995