Stanisław Woźniak ps. „Wilk”' (ur. 1921 w Borkowicach, zm. 21 czerwca 1982 w Warszawie) – polski piłkarz, pomocnik.
Od urodzenia mieszkał na Woli. Ukończył gimnazjum i rozpoczął pracę. W czasie II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej. W listopadzie 1939 był w pierwszej konspiracyjnej „piątce”, utworzonej przez Longina Izydorczaka, ps. „Lonia”, w Powstańczych Oddziałach Specjalnych „Jerzyki”, pod pseudonimem „Wilk”. Po powstaniu warszawskim przebywał w oboziehttps://web.archive.org/web/20090213182513/http://www.wielkapolonia.pl/serwis/content/view/683/132/ dostęp: 05.03.2009.
Przed i po wojnie był piłkarzem Polonii Warszawa. W 1946 grał na pozycji lewoskrzydłowegohttps://web.archive.org/web/20090213181753/http://www.wielkapolonia.pl/serwis/content/view/686/134/ dostęp: 05.03.2009. W tym roku zdobył z Polonią tytuł mistrza Polski. Karierę piłkarską przerwały liczne kontuzje. Później był trenerem klubów warszawskich. mały|318x318px|Grób Stanisława Woźniaka na Cmentarzu Bródnowskim. Został pochowany na cmentarzu bródnowskim (kwatera 110K-II-16).
Przypisy
Kategoria:Polscy piłkarze Kategoria:Polscy żołnierze podziemia Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Piłkarze Polonii Warszawa Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1982