Lista postaci cyklu Opowieści z Narnii - spis postaci pojawiających się w Opowieściach z Narnii.
Skróty oznaczające w której części występuje dana postać: LCSSz – Lew, czarownica i stara szafa KK – Książę Kaspian PWdŚ – Podróż „Wędrowca do Świtu” SK – Srebrne krzesło KiJCh – Koń i jego chłopiec SCz – Siostrzeniec czarodzieja OB – Ostatnia bitwa
A Adela Pennyfather – członkini gangu, działającego na terenie Eksperymentalnego Gimnazjum w Anglii; grupy młodzieży, której głównym zajęciem stało się terroryzowanie słabszych od siebie uczniów, na co mieli ciche przyzwolenie ze strony dyrekcji szkoły. (Srebrne krzesło, rozdział „Poza murami Gimnazjum”) Ahoszta Tarkaan – wielki wezyr Kalormenu, miał być mężem Arawis Tarkiiny Aksarta Tarkaan – wielki wezyr Kalormenu, poddany Tisroka. Po jego śmierci (1014 r. n.) stanowisko wezyra przejmuje Ahoszta Tarkaan, niedoszły małżonek Arawis Tarkiiny. (Koń i jego chłopiec, rozdział „Księżniczka Arawis w Taszbaanie”) Alambil – „Pani Pokoju”, jedna z planet narnijskiego nieba. Raz na dwieście lat zdarza się koniunkcja, podczas której Tarva (Pan Zwycięstwa) pozdrawia Alambil (Panią Pokoju), co jest oznaką nadchodzącego szczęścia. Zbliżenie to obserwuje książę Kaspian, podczas lekcji astronomii z doktorem Korneliusem, która odbywa się na szczycie najwyższej wieży zamku Miraza. (Książę Kaspian, rozdział „Opowieść karła”) Alberta Scrubb – matka jednego z głównych bohaterów serii Eustachego i żona Harolda Scrubba. Z wzmianki w Podróży „Wędrowca do Świtu” wynika, iż była osobą bardzo „nowoczesną” i „postępową”. Wraz ze swym mężem przestrzegała pewnych zasad, takich jak noszenie higienicznej bielizny, wegetarianizm, niepalenie tytoniu, jednocześnie tępiąc wszelkie przejawy fantazji i indywidualizmu. Alimasz – kuzyn Arawis Tarkiiny, kalormeński wojownik. Bierze udział w bitwie pod Zalindrehem i zdobyciu Tiibithu. Pełni funkcję dowódcy rydwanów. Bri, mówiący koń narnijski, który podczas niewoli w Kalormenie służył jako koń bojowy, ocenia Alimasza jako dzielnego i wartościowego rycerza. (Koń i jego chłopiec, rozdział „U bram Taszbaanu”) Andrzej Ketterley (ang. Andrew Ketterley) – postać z Siostrzeńca czarodzieja, wuj Digory’ego Kirke, mieszkający ze swoją siostrą Letycją i chorą matką Digory’ego. Tytułowy czarodziej, „szalony mag”, który po swej matce chrzestnej, ponoć czarownicy, odziedziczył magiczną szkatułkę. Ketterley utracił zdrowie na próbach badania i otwarcia szkatułki, gdy mu się to udało odnalazł w niej suchy pył (symbol „nagrody”, jaką według Lewisa, mają uzyskać zainteresowani magią). Stworzył z nich magiczne pierścienie, umożliwiające podróże po innych światach, co doprowadziło do uratowania złej czarownicy Jadis, królowej Charnu i przeniesienia jej do nowo stworzonej krainy, Narnii. Ketterley jest postacią amoralną i tchórzliwą (w podróż w inne światy wysyła najpierw dzieci, Digory’ego i Polę, nie chcąc ryzykować samemu), jego brak wartości jest skontrastowany z moralnym kodem jaki wyznaje Digory. Absolutnie samolubny, wszystko postrzega przez pryzmat korzyści jakie może mu to przynieść (choć się za takiego uważa, nie jest więc prawdziwym naukowcem, poznającym dla zrozumienia, bo jego nastawienie jest czysto praktyczne). Na skutek swego niedowiarstwa, nie jest w stanie zrozumieć mowy zwierząt w Narnii, gdyż ich głosy odbiera wyłącznie jako ryki dzikich stworzeń. Pod koniec książki staje się postacią coraz bardziej komiczną i żałosną. Anna Featherstone – koleżanka Łucji Pevensie ze szkoły. Zazdrosna o przyjaźń Łucji z Mariolą Preston manipuluje Mariolą, by ta udawała, że Łucja wcale nie jest jej przyjaciółką Anradin Tarkaan – bogaty Kalormeńczyk, weteran bitwy pod Zalindrehem, właściciel konia Bri. Proponował Arsziszowi odkupienie Szasty. Później brał udział w wyprawie Rabadasza przeciw Archenlandii i w bitwie pod Anwardem Aravir – poranna gwiazda Narnii, jej blask porównywalny jest do blasku małego księżyca. (Książę Kaspian, rozdział „Lew ryczy”) Arawis Tarkiina – młoda kalormeńska arystokratka; uciekła z domu, gdyż nie chciała wyjść za mąż za Ahosztę Tarkaana, ostatecznie wyszła za swego przyjaciela, władcę Archenlandii, króla Kora, noszącego wcześniej imię Szasta Ardib Tisrok – daleki przodek Arawis, który według legend wywodzi się w prostej linii od boga Tasza. (Koń i jego chłopiec, rozdział „U bram Taszbaanu”) Argoz – jeden z siedmiu zaginionych baronów Kaspiana IX. Wyprawa króla Kaspiana X Żeglarza odnalazła go uśpionego, wraz z baronami Revilianem i Mavramornem, przy Stole Aslana, na Wyspie Ramandu. Aby ich obudzić, Kaspian zostawia w pobliżu krańca świata Ryczypiska. Arian – baron Narnii, został skazany i uśmiercony pod zarzutem spisku przez uzurpatora Miraza Arszisz – ubogi rybak, mieszkający w południowym Kalormenie. Znalazł nad oceanem i wychowywał Szastę, późniejszego króla Archenlandii Kora. Jego codziennym zajęciem był połów ryb, które następnie sprzedawał na targowisku. Często cytuje mądrości poetów. Kiedy do jego ubogiej chaty przybywa dostojny Tarkaan, Arszisz bez skrupułów targuje się z nim o cenę chłopca. (Koń i jego chłopiec, rozdział „Jak Szasta wyruszył w podróż”) Aslan – Wielki Lew, stworzyciel Narnii, jej władca i opiekun, syn Władcy-Zza-Morza Azaroth – jedno z bóstw kalormeńskich, o którym wspomina Arawis Tarkiina, podczas swojej opowieści o ucieczce z domu. (Koń i jego chłopiec, rozdział „U bram Taszbaanu”) Azrooh – jeden z najbardziej zaufanych wasali Rabadasza, syna Tisroka, pochodzący ze wschodniej prowincji. Brał udział w zdradzieckim oblężeniu Anwardu. Poległ, zabity w walce przez króla Archenladii Lunę. (Koń i jego chłopiec, rozdział „Oblężenie Anwardu”)
B Bachus – postać nawiązująca do rzymskiego Bachusa; reprezentuje dziką stronę natury, którą ostatecznie rządzi Aslan, ale jej nie tłumi. Zazwyczaj towarzyszą mu Sylen i menady, z którymi tańczy w radosnym i żywiołowym świętowaniu obfitości natury. Bajon – czerwony karzeł narnijski, z którym rozmawia Szasta, kiedy pojawia się w Narnii. Bajon natychmiast postanawia powiadomić króla Edmunda i królową Łucję o wrogu przebywającym w Anwardzie. Opiekuje się Szastą, zaprasza do swojego domu, w którym mieszka z braćmi: Figlinem i Kruchopaluchem. (Koń i jego chłopiec, rozdział „Szasta w Narnii”) Bar – baron Archenlandii, był przeciwnikiem króla Luny, porwał jego syna Kora, zginął w walce morskiej. Belizar – baron telmarski, zginął w czasie polowania przeszyty strzałą z rozkazu Miraza. Bern – jeden z siedmiu zaginionych baronów Kaspiana IX. Zostaje znaleziony na Felimacie, jednej z Samotnych Wysp. Jego posiadłość nazywa się Bernstead. Po usunięciu gubernatora Gumpasa Kaspian X czyni go księciem. Betty – jedna z trzech pomocnic pani Macready; LCSSz; Biała Czarownica – Jadis, zniszczyła świat Charnu, jako jedna z pierwszych dostała się do Narnii. Kilkaset lat później uczyniła w niej stuletnią zimę. Zginęła w bitwie pod Beruną, zabita przez Aslana. Biały Jeleń – stworzenie przedziwnej piękności. Goniąc za nim na polowaniu, rodzeństwo Pevensie trafia z powrotem na Latarniane Pustkowie, skąd wraca do Anglii poprzez tył szafy. Mówi się, że Biały Jeleń spełnia każde życzenie, jeżeli zostanie złapany. Błotosmętek – błotowij, towarzysz Julii Pole i Eustachego Scrubba w ich poszukiwaniach zaginionego księcia Riliana, bohater opowieści Srebrne krzesło Pan Bóbr i Pani Bobrowa – bobry z Narnii, prowadziły Piotra, Łucję i Zuzannę do miejsca spotkania z Aslanem (Lew, czarownica i stara szafa) Brihy-hinny-brinny-huhy-haaah (w skrócie Bri, oryg. Bree) – narnijski mówiący koń, jeden z tytułowych bohaterów powieści "Koń i jego chłopiec". Wielki, nakrapiany koń z długą grzywą i ogonem (z którego jest bardzo dumny), rumak bojowy. Jako źrebak został porwany do Kalormenu, gdzie spędził wiele lat. Zachowuje się i postrzega świat jak typowy koń, ale ma też cechy (zwłaszcza słabości) bardzo ludzkie: dumę i próżność i dumę (sztucznie podbudowaną faktem, że znaczną część życia przebywał wśród zwykłych niemych koni, od których, z natury rzeczy, był mądrzejszy. Bri obmyśla i realizuje plan ucieczki z Szastą, w którym rozpoznał Narnijczyka, po drodze spotykając inną narnijską klacz, Hwin i „jej” dziewczynkę, księżniczkę Arawis. Jego dumie zadają cios panika, w jaką popadł uciekając przed lwem (podczas, gdy Szasta odważył się zawrócić i ratować Arawis), a potem spotkanie z Aslanem, w którego prawdziwą lwią naturę wątpi (i wpada w panikę, gdy spotyka się z realnym, wielkim drapieżnikiem). Aslan nakazuje mu się powąchać, by się przekonał o jego prawdziwej naturze (scena nawiązująca do spotkania Niewiernego Tomasza z Jezusem) i Bri, przyznaje się do swej głupoty i przemądrzałości, co zmienia jego postawę i życie na lepsze. Resztę życia spędza w Narni, znajdując sobie partnerkę i często odwiedzając przyjaciół w Archenlandii. Bromios (również Basareus, Kozioł) – inne imię Bachusa
C Cętkowany Sorner – członek gangu, działającego na terenie Eksperymentalnego Gimnazjum w Anglii. Chervus – jeleń, poinformował króla Edmunda, królową Zuzannę i księcia Korina o kalormeńskim ataku na Anward. Chlamasz – jeden z zaufanych wasali Rabadasza, syna Tisroka, pochodzący ze wschodniej prowincji. Brał udział w zdradzieckim oblężeniu Anwardu. Został zmuszony przez króla Edmunda do poddania się. (Koń i jego chłopiec, rozdział „Oblężenie Anwardu”) Chmurosyn – centaur, słynny narnijski uzdrowiciel, znany także pod pseudonimem „pijawka”. Przychodzi do Błotosmętka, aby wyleczyć jego poparzoną nogę. (Srebrne krzesło, rozdział „Krzywdy zostają wynagrodzone”) Cholomondely Większy – członek gangu, działającego na terenie Eksperymentalnego Gimnazjum w Anglii (Srebrne krzesło, rozdział „Krzywdy zostają wynagrodzone”) Córka Ramandu – gwiazda w postaci pięknej dziewczyny, którą załoga „Wędrowca do Świtu” spotyka na Wyspie Ramandu. Córka emerytowanej gwiazdy imieniem Ramandu, wraz z nim strzegła czterech śpiących baronów z Narnii. Zakochuje się w niej Kaspian, który bierze ją później za żonę. Zostaje królową Narnii, rodzi syna, Riliana – przyszłego króla. Umiera ugryziona przez węża-czarownicę.
D Dalwid – orzeł, który informuje króla Tiriana o upadku Narnii. Dar – brat Darrina, walczy w obronie Anwardu przeciwko Kalormeńczykom. Darin – brat Dara, walczy w obronie Anwardu przeciwko Kalormeńczykom. Digiel – rzecznik karłów, które przeżyły ostatnią bitwę tylko po to, by wrzucono ich do Stajni. Karły te nie wierzą w nic oprócz samych siebie. Digory Kirke – jako chłopiec, wraz ze swoją sąsiadką, Polą Plummer, podróżuje do innych światów za pomocą czarodziejskich obrączek i jest świadkiem stworzenia Narnii przez Aslana, a także uwalnia i sprowadza do Narnii Jadis. Później, już jako stary profesor i właściciel zabytkowego domu na wsi, przyjął do siebie rodzeństwo Pevensie w okresie nalotów wojennych na Londyn. Tytułowy siostrzeniec czarodzieja; LCSSz, SCz; Doktor Kornelius – półkarzeł, który jest nauczycielem Kaspiana. Jest lojalny wobec Starej Narnii i uczy młodego księcia prawdziwej historii królestwa. Dorożkarz Frank, Frank I – dorożkarz z Londynu, został przypadkowo wciągnięty do Narnii w czasie jej stwarzania i wraz z żoną Heleną jest tam pierwszym władcą. Drinian – kapitan na „Wędrowcu do Świtu” i baron narnijski. Później jest zaufanym przyjacielem księcia Riliana i radzi mu nie wyruszać na poszukiwanie węża, który zabił jego matkę. Dumnus – satyr, rebeliant Kaspiana X Duży Bannister – członek gangu, działającego na terenie Eksperymentalnego Gimnazjum w Anglii Dwóch Garretów – bliźniacy, członkowie gangu, działającego na terenie Eksperymentalnego Gimnazjum w Anglii
E