thumb|Kościół pw. św. Walentego i św. Trójcy w Latowiczu mały|Kościół pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Mińsku Mazowieckim thumb|Kościół pw. św. Rodziny w Przedczu thumb|Kościół w Ptkanowie thumb|Bazylika Katedralna Opieki NMP w Radomiu thumb|Kościół św. Macieja Apostoła i św. Katarzyny w Ratoszynie Pierwszym mały|Grób Józefa Piusa Dziekońskiego na cmentarzu Powązkowskim Józef Pius Dziekoński (ur. 5 maja 1844 w Płocku, zm. 4 lutego 1927 w Warszawie) – polski architekt i konserwator zabytków, przedstawiciel historyzmu.
Życiorys Po ukończeniu szkoły realnej w Warszawie w 1860 wstąpił do Szkoły Sztuk Pięknych. Następnie w 1866 wstąpił do Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, gdzie w 1871 uzyskał stopień architekta artysty klasy III. Wyspecjalizował się głównie w architekturze sakralnej. Był przedstawicielem i prekursorem nurtu zw. stylem wiślano-bałtyckim. Współzałożyciel Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości, od 1893 był współpracownikiem Komisji do Badań Historii Sztuki w Polsce. W tym samym roku mianowany został architektem diecezji warszawskiej. W 1902 otrzymał tytuł akademika.
Wykładowca historii architektury średniowiecza i odrodzenia w ramach Kursów Politechnicznych (1906−1907) na Wydziale Technicznym Towarzystwa Kursów Naukowych w Warszawie. W latach 1906–1914 był także członkiem TKNDziesięciolecie Wolnej Wszechnicy Polskiej TKN: sprawozdanie z działalności Towarzystwa Kursów Naukowych, 1906-1916, opracowali Ryszard Błędowski, Stanisław Orłowski, Henryk Mościcki, Warszawa 1917, Podkarpacka BC – wersja elektroniczna. Pierwszy dziekan Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej.
Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 25, rząd 2, grób 28).
Uczniowie Jego uczniami byli: Czesław Domaniewski, J. Heppen, Józef Holewiński, P. Hoser, A. Krępski, Hugon Kuder, Z. Lewiński, Lewandowski, Franciszek Lilpop, H. Luft, Zdzisław Mączeński, Feliks Michalski, Aleksander Nieniewski, Ludwik Panczakiewicz, Rakiewicz, Rycerski, , Wiśniewski, Żychiewicz.
Odznaczenia i wyróżnienia Był odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1922) oraz Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego. W 1919 został doktorem honoris causa Politechniki Lwowskiej.
Projekty
Zaprojektował m.in.:
Publikacje Monografia kościoła parafialnego w Będkowie Kraków-Petersburg 1893 s.8 + 6 tablic Kościół parafialny św. Floriana na Pradze pod Warszawą Architekt, 1900, nr 1
Przypisy
Bibliografia Andrzej Majdowski, Rzymskokatolickie budownictwo kultowe w twórczości projektowej Józefa P. Dziekońskiego (1844-1927), Kraków 1990 Hanna Krzyżanowska, Dziekoński Józef, [w:] Polski słownik biograficzny konserwatorów zabytków, z. 1, Poznań, Stowarzyszenie Konserwatorów Zabytków, 2000, . Zdzisław Mączeński: Dziekoński Józef Pius. W: Polski Słownik Biograficzny. T. VI. Kraków, 1948, s. 134.
Linki zewnętrzne Józef Pius Dziekoński na Warszawikii Dzieła Józefa Piusa Dziekońskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu Kategoria:Doktorzy honoris causa Politechniki Lwowskiej Kategoria:Polscy konserwatorzy zabytków Kategoria:Ludzie urodzeni w Płocku Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Grzegorza Wielkiego Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Urodzeni w 1844 Kategoria:Zmarli w 1927 Kategoria:Członkowie Towarzystwa Kursów Naukowych Kategoria:Nauczyciele akademiccy Towarzystwa Kursów Naukowych (1905–1918) Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie