Chocimierz – wieś w rejonie iwanofrankiwskim (do 2020 roku w rejonie tłumackim) obwodu iwanofrankiwskiego. Wieś liczy 889 mieszkańców.
Historia Założona w 1444 r. Za czasów Królestwa Polskiego właścicielami Chocimierza byli m.in. Chocimirscy (Chocimierscy, zdaniem Stanisława Józefa Duńczewskiego herbu GrabieStanisław Józef Duńczewski, O familii Lubiczów Strzemeskich [w:] Herbarz Wielu Domow Korony Polskiey y W. X. Litewskiego, T. 2. 1757, s. 11., zdaniem Adama Bonieckiego herbu własnegoAdam Boniecki, Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich, Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne Artystyczno-Wydawnicze, 1900, cz. 1, t. 3, s. 13.). W 1626 roku właścicielem obronnego dworu w Chocimierzu był Stanisław Szpądowski, którego żona, podczas nieobecności męża, odparła wraz ze służbą atak zbójców pod dowództwem Andrzeja Górskiego. W wiekach XVIII i XIX/XX majątek Słoneckich h. Korab.
W II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą gminy wiejskiej Chocimierz w powiecie tłumackim województwa stanisławowskiego.
W 1942 Niemcy przy pomocy Ukraińskiej Policji Pomocniczej wywieźli tutejszych Żydów do getta, gdzie prawie wszyscy zostali zgładzeni. W latach 1941–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 30 Polaków.
.
W czasie okupacji niemieckiej mieszkająca we wsi ukraińska rodzina Abramczuków udzieliła pomocy Perli Janowicz-Szwarc. W 2004 roku Instytut Jad Waszem podjął decyzję o przyznaniu Mychajłowi i Katerynie Abramczukom tytułu Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Chocimierz (ukr. Chotymyr, Хотимир) [w] Zabłotów - służba na Ukrainie
Kategoria:Rejon tłumacki Kategoria:Wsie w obwodzie iwanofrankiwskim Kategoria:Obertyn (hromada)