Zamek w Rakowcu – położony w Rakowcu nad Dniestrem, na Pokuciu.
Historia Zbudowany został w 1658 lub 1660 roku przez podczaszego halickiego Wojciecha Dominika Bieniewskiego o czym świadczyła tablica nad bramą. Mimo niewielkich rozmiarów pełnił funkcję strategiczną gdyż wraz z zamkiem w Czernelicy stanowiły bazę wypadową dla wojsk polskich podczas wypraw na Wołochów. W 1657 r., mimo że dopiero trwała jego budowa, obronił się przed oblegającymi go wojskami kozackimi. Również obronił się w 1667 roku, gdy atakowali go Tatarzy. Zdobyty został dopiero przez Turków w 1672 roku. Odegrał później istotną rolę podczas kampanii Jana Sobieskiego przeciwko Turkom w latach 1685–1691. Zamek został spalony w 1769 roku podczas konfederacji barskiej. W XIX wieku właścicielem ruin był Samuel Baran.
Zamek miał kształt nieregularny. Brama wjazdowa znajdowała się od północy. W dolnej części zamku przy murze wschodnim zbudowano zachowaną do dzisiaj wieżę. Na zamku znajdowała się tablica z napisem w j. co znaczy Pod lepszymi auspicjami, z lepszym losem i na dobro wyszło. Wielmożny i szlachetny pan Wojciech z Bieniewic Bieniewski, podczaszy ziemi halickiej, to całe dzieło na własny koszt, w czasie gdy ojczyzna była nękana wojną domową i zagraniczną, dla chwały Boga, obrony ojczyzny i ochrony przyjaciół wzniósł w Roku Pańskim 1660.
Przypisy
Bibliografia Walentyna Tomczuk, Przewodnik Stróże pamięci - twierdze, "Az Art", Lwów. Czołowski A., Dawne zamki i twierdze na Rusi Halickiej, Lwów 1892, s. 42-43.
Linki zewnętrzne Zamek w Rakowcu na filmie z drona, 2018. Archiwalne widoki zamku w bibliotece Polona
Rakowiec Rakowiec Rakowiec Kategoria:Zabytki architektury Ukrainy o znaczeniu narodowym