right|100px|thumb|Oznaka I Korpusu PSZ na Zachodzie 1 Pułk Rozpoznawczy – jednostka rozpoznawcza 1 Dywizji Pancernej.
Dywizjon rozpoznawczy 200px|thumb|Universal Carrier – podstawowe wyposażenie dywizjonu Powstał w 1 października 1940 jako dywizjon rozpoznawczy I Korpusu Polskiego. Na jego dowódcę wyznaczony został ppłk Emil Gruszecki. Dywizjon zakwaterowano w Perth. Początkowo posiadał dwa improwizowane samochody pancerne Bedford OXA oraz cztery Bren Carriery. Nie otrzymał żadnego czołgu. Szwadron czołgów przekazano do 1 pułku czołgów, a w jego miejsce zorganizowano szwadron samochodów pancernych.
W lipcu 1941 dywizjon otrzymał taką liczbę Universal Carrierów, która pokryła potrzeby etatowe szwadronów. Rozpoczęto intensywne szkolenie żołnierzy. W październiku zwiadowcy szkolili się wspólnie z pododdziałami szkockiej 51 Dywizji występując jako „strona przeciwna”. W trakcie ćwiczeń dywizjon „wziął do niewoli” znaczną liczbę „jeńców”.
Skład organizacyjny dowództwo szwadron dowodzenia trzy szwadrony liniowe Dwa szwadrony miały być wyposażone w samochody pancerne a jeden w czołgiFaktycznie był wyposażony również w samochody pancerne.
W składzie 1 Dywizji Pancernej 200px|thumb|Humber – samochód pancerny pułku 8 kwietnia 1942 dowódca I Korpusu podporządkował dywizjon dowódcy 1 Dywizji Pancernej. Trzy dni później dyon zmienił miejsce postoju. Stacjonował w Deer Park Camp. Na przełomie czerwca i lipca rozpoczęły się stopniowe dostawy sprzętu pancernego. Pułk otrzymał samochody Daimler Dingo oraz Humber. Rozpoczęto przeszkalanie żołnierzy na nowym sprzęcie.
30 czerwca 1942 dywizjon został przeformowany w 1 Pułk Rozpoznawczy według brytyjskiego etatu Nr I/44/1 o stanie 860 oficerów i szeregowych. W maju 1943 pułk musiał zdać wszystkie samochody Daimler. Dwa szwadrony liniowe czasowo pozostawały bez zasadniczego wyposażenia. Jednak w końcu miesiąca otrzymano nowe samochody Humber. Od tego momentu pułk dysponował całym wyposażeniem pancernym przewidzianym etatem.
W związku z przejściem 1 DPanc na nowe etaty, z dniem 1 października 1943 rozwiązano l Pułk Rozpoznawczy.
Pułkiem rozpoznawczym dywizji został pancerny pułk rozpoznawczy – 10 Pułk Strzelców Konnych. Na bazie kadry i sprzętu 1 Pułku Rozpoznawczego sformowano 1 Samodzielny Szwadron CKM.
Struktura organizacyjna pułku 200px|thumb|Daimler Dingo – samochód pancerny pułku dowództwo szwadron dowodzenia pluton sztabowy pluton techniczno–gospodarczy pluton regulacji ruchu cztery szwadrony liniowe pluton dowódcy pięć plutonów samochodów pancernych pluton łączności czołówka naprawcza
Odznaka pamiątkowa Odznaka zatwierdzona została rozkazem Naczelnego Wodza i Ministra Spraw Wojskowych, Dz. Rozk.nr 1 z 20 stycznia 1942. Odznaka o wymiarach: 32,8x32,5 mm, dwuczęściowa, mocowana na śrubce. Na metalowym, równoramiennym, pokrytym żółtą emalią krzyżu nałożony szyszak husarski, wykonany z białego, oksydowanego metalu. Inne wersje posiadają różnice w kolorze emalii. Występuje też wersja: tombak srebrzony, bez emalii, łączona jednym nitem, a pod odznakę podkładano bordową podkładkę. Kolejna wersja: bez emalii, krzyż ręcznie wykonany z brązu z nałożonym szyszakiem, łączona jednym nitem.
Kadra pułku Dowódcy pułku ppłk Emil Gruszecki (1 X 1940 – 30 VI 1941) ppłk dypl. Antoni Grudziński (30 VI 1941 – 13 VII 1942) mjr dypl. Zbigniew Dudziński (13 VII 1942 – 5 III 1943) mjr Andrzej Szajowski (5 – 20 III 1944) mjr Marian Kochanowski (5 IV 1944 – 1 VII 1946) rtm. Jerzy Nowakowski (1 VII 1946 – 10 IV 1947)
Inni rtm. Narcyz Łopianowski plut. Kazimierz Kubicz
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie Siły Zbrojne w Wielkiej Brytanii Kategoria:Jednostki rozpoznawcze Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Oddziały I Korpusu Polskiego (PSZ)