– malarz japoński.
Syn Masanobu Kanō, założyciela szkoły Kanō i zięć Mitsunobu Tosy, mistrza malarstwa w stylu japońskim yamato-e, reprezentanta szkoły Tosa. Talent przejawił bardzo wcześnie i został wzięty na służbę przez sioguna (Yoshizumi Ashikagę), którego został ostatecznie malarzem nadwornym i który nadał mu tytuł honorowy hōgen.
Sławę zyskał jako jeden z najwybitniejszych przedstawicieli szkoły Kanō. Nadał charakter świecki dziełom o treściach religijnych. Malował pejzaże i portrety, zapoczątkował monumentalne malarstwo ścienne. Przypisuje mu się autorstwo dekoracji w zespołach świątyń buddyjskich: Daitoku-ji, Myōshin-ji i Nanzen-ji w Kioto.
W twórczości łączył wzory chińskiego malarstwa tuszowego i cechy malarstwa rodzimego. Jego pejzaże, czerpiące z wzorów chińskich, w szczególności ze sztuki epok Song i Yuan, noszą wyraźne cechy japońskie, zwłaszcza w ekspresji i kompozycji. Tworzył dzieła monochromatyczne, jak i wielobarwne, w zależności od tematu. Charakteryzowały je łagodne kolory i delikatna kreska. Obok Sesshū najwybitniejszy malarz ery Muromachi, uznany za mistrza także przez współczesnych mu malarzy chińskich.
Przypisy
Kategoria:Japońscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1476 Kategoria:Zmarli w 1559 Kategoria:Szkoła Kanō