Sierściogon (Phloeomys) – rodzaj ssaków z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące endemicznie na Filipinach.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 387–438 mm, długość ogona 274–349 mm, długość ucha 34–39 mm, długość tylnej stopy 74–90 mm; masa ciała 1,8–2,7 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1839 roku angielski przyrodnik George Robert Waterhouse w artykule zatytułowanym Nowy gatunek gryzonia, który został wysłany z wyspy Luzon, jednej z wysp Filipin , opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Zoological Society of London”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) sierściogon kokosowy (P. cumingi).
Etymologia Phloeomys (Phlaeomys): phloios ‘kora drzewa’, od φλεω phleō ‘obfitować’; μυς mus, μυoς muos ‘mysz’.
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNcentruj|150pxPhloeomys pallidusNehring, 1890sierściogon dżunglowygatunek monotypowypółnocna i środkowa Luzon; zakres wysokości: 0–2300 m n.p.m.DC: 39–42 cmDO: 32–34 cmMC: 2,2–2,7 kgcentruj|150pxPhloeomys cumingi(G.R. Waterhouse, 1839)sierściogon kokosowygatunek monotypowyśrodkowy i południowy Luzon, Marinduque i Catanduanes; zakres wysokości: 150–1100 m n.p.m.DC: 40–44 cmDO: 27–31 cmMC: 1,8–2,1 kg Kategorie IUCN: – gatunek najmniejszej troski.
Uwagi
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Myszy