Mieczysław Jankowski (ur. 15 października 1917 w Wilnie, zm. 10 kwietnia 2005 w Warszawie)Notatka o Mieczysławie Jankowskim w serwisie e-teatr.pl, dostęp 2009-01-20. – polski tancerz Opery i Teatru Wielkiego w Warszawie i pedagog w warszawskiej Państwowej Szkole Baletowej, długoletni partner życiowy Jerzego Waldorffa.

Życiorys Młodość Urodził się w rodzinie wileńskiego sędziego sądu grodzkiego. Mając kilkanaście lat pobierał pierwsze lekcje tańca klasycznego w szkole pani Muraszowej. Podczas okupacji od grudnia 1939 mieszkał w Warszawie, gdzie uczęszczał do konspiracyjnej średniej szkoły baletowej mieszczącej się na rogu ulic Mokotowskiej i Wilczej. Ćwiczył w niej pod okiem tancerza Leona Wójcikowskiego. Jesienią 1943 złożył publiczny szkolny egzamin.

Kariera zawodowa Tuż po wojnie został przyjęty do grupy tanecznej w nowo utworzonym Zespole Artystycznym Centralnego Domu Żołnierza, w którym występował przez kilka lat. W latach 50. występował w Operze i Filharmonii Warszawskiej, m.in. w Panu Twardowskim Ludomira Różyckiego (1951) i Jeziorze łabędzim Piotra Czajkowskiego (1956).

Później został tancerzem i asystentem baletmistrza Teatru Wielkiego w Warszawie. Pełnił także funkcję inspektora baletu i wykładowcy tańca klasycznego w Państwowej Szkole Baletowej w Warszawie. Jego wychowankiem jest m.in. choreograf Andrzej Glegolski.

Twórczość Role baletowe Opera – Warszawa Pan Twardowski (premiera 1951), jako stwór piekielny Jezioro łabędzie (premiera 1956), jako mistrz ceremonii

Realizacje spektakli Opera – Warszawa Jezioro łabędzie (premiera 1956), jako inspektor baletu Teatr Wielki – Warszawa Coppelia (premiera 1974), jako asystent baletmistrza Adam i Ewa (premiera 1975), jako asystent baletmistrza Księżycowy renifer (premiera 1975), jako asystent baletmistrza Panna Julia (premiera 1975), jako asystent baletmistrza Giselle (premiera: 1976), jako asystent baletmistrza III Symfonia (premiera 1976), jako asystent baletmistrza Stanisław i Anna Oświecimowie (premiera 1976), jako asystent baletmistrza Wesele w Ojcowie (premiera 1976), jako asystent baletmistrza Córka źle strzeżona (premiera 1977), jako asystent baletmistrza Symfonia g-moll (premiera 1978), jako asystent baletmistrza W górę-w dół (premiera 1978), jako asystent baletmistrza Wariacje na temat Franka Bridge'a (premiera 1978), jako asystent baletmistrza Defile (premiera 1978), jako asystent baletmistrza Fedra (premiera 1978), jako asystent baletmistrza Auric Georges (premiera 1978), jako asystent baletmistrza Suite en blanc (premiera 1978), jako asystent baletmistrza Popołudnie fauna (premiera 1978), jako asystent baletmistrza

Związek z Jerzym Waldorffem thumb|250px|Nagrobek Jerzego Waldorffa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, miejsce pochówku także M. Jankowskiego Mieczysław poznał Jerzego Waldorffa w 1938 podczas pobytu w Warszawie. Wkrótce wspólnie wyjechali do Krynicy i po tym wyjeździe postanowili poinformować o swoim związku rodzinę, co oficjalnie nastąpiło 1 maja 1939. Matka Waldorffa zaakceptowała jego partnera, lecz część krewnych zareagowała ostracyzmem.

Późnym latem 1939 Mieczysław wrócił do Wilna, gdzie zastał go wybuch wojny. W październiku Jerzy przedostał się przez granicę okupacyjną i w grudniu sprowadził Mieczysława do Warszawy. Od tej pory do końca życia mieszkali razem.

Do związku i wzajemnego uczucia przyznawali się tylko wobec najbliższej rodziny i przyjaciół. Oficjalnie Mieczysław przedstawiany był jako kuzyn i przysposobiony przez matkę brat Jerzego. Według relacji przyjaciół to Jankowski prowadził ich wspólny dom. Zajmował się również Jerzym, gdy ten pod koniec życia wymagał stałej opieki.

Już w 1959 Waldorff sporządził testament, starając się zabezpieczyć przyszłość Mieczysława wobec braku wystarczających gwarancji dla związków partnerskich w polskim systemie prawnym. Dla pewności, że jego wola zostanie uszanowana, uzupełnił testament odręcznym, obszernym kodycylem, w którym wyjaśniał, że zapisu w akcie notarialnym nie należy traktować jako spadku na rzecz Mieczysława Jankowskiego, lecz jako spłatę długu z tytułu należności za pracę w jego domu przez 60 lat.

Mieczysław Jankowski zmarł 10 kwietnia 2005. Jego prochy złożono we wspólnym grobie z Jerzym Waldorffem na warszawskim cmentarzu Powązkowskim (aleja katakumbowa, grób 80).

Przypisy

Bibliografia

Mariusz Urbanek Miecio od Waldorffa, „Polityka”, 2008-10-24, dostęp 2009-01-20

Linki zewnętrzne Mieczysław Jankowski na zdjęciach w bibliotece Polona

Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Artyści związani z Warszawą Kategoria:Pedagodzy baletu Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy tancerze baletowi Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 2005