Jerzy Jan Pachlowski (ur. 15 maja 1930 w Krakowie, zm. 3 kwietnia 2012 w Szczecinie) – polski prozaik.
Maturę uzyskał w 1950. Ukończył Instytut Literacki imienia Gorkiego w Moskwie pod kierunkiem Konstantego Paustowskiego. Od 1956 roku mieszkał w Szczecinie. W latach 1956–1958 był redaktorem dziennika "Głos Szczeciński" oraz tygodnika "Ziemia i Morze". W latach 1958–1964 pracował jako rybak dalekomorski. W latach 1976–1981 był prezesem Oddziału Związku Literatów Polskich w Szczecinie, a 12 grudnia 1981 r. uczestnikiem Kongresu Kultury Polskiej, którego obrady przerwał stan wojenny. Związał się potem z opozycją demokratyczną, w 1989 r. współtworzył Stowarzyszenie Pisarzy Polskich i Obywatelski Komitet Porozumiewawczy w Szczecinie. Pochowany został w grobowcu rodzinnym w Krakowie.
Był mężem Liny Kostenko i ojcem ukraińskiej pisarki Oksany Pachlowskiej.
Twórczość Delfiny idą po wiatr (1963) Ryby i słońce (1971) Opowiadania morskie (1977) Wołanie horyzontów (1977) Na krawędzi wody (1991)
Opracował Zielone żagle złudzeń. Opowiadania łotewskie
Nagrody Nagroda im. Mariusza Zaruskiego (1966) Nagroda im. Józefa Conrada Nagroda Literacka Miasta Szczecin
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Jerzy Pachlowski w encyklopedia.szczecin.pl
Kategoria:Pisarze związani ze Szczecinem Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2012