mały|Flaga OUN-B Banderowcy – członkowie frakcji rewolucyjnej Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów„Енциклопедія українознавства”, T. 1, Lwów 2000, s. 88, .; potocznie: określenie Ukraińców, którzy brali udział w ludobójstwie Polaków na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej oraz dokonywali pogromów antyżydowskichGrzegorz Rossoliński-Liebe, Obraz Stepana Bandery w polskiej świadomości narodowej.. Nazwa pochodzi od nazwiska przywódcy OUN-B – Stepana Bandery.
Część Polaków używając określenia „banderowcy” ma na myśli sprawców masowych mordów na Wołyniu oraz w Małopolsce Wschodniej, niezależnie od tego, czy byli oni członkami UPA, czy też nie. Analogicznie określenie „banderowcy” w potocznym znaczeniu – odnoszące się do partyzantów UPA, członków OUN-B lub ukraińskich milicjantów – używane jest we wspomnieniach Żydów. Nie jest natomiast jasne, czy nazwa ta funkcjonowała w zbliżonym sensie wśród Ukraińców, którzy również padli ofiarą ukraińskich organizacji nacjonalistycznych, gdyż ich nie popierali lub też współpracowali z NKWD.
Określenie „banderowcy” pojawiało się również w propagandzie komunistycznej, głównie na Ukrainie radzieckiej, rzadziej w Polsce. Przykład ukraińskich nacjonalistów był przywoływany w celu wykazania wyższości ustroju komunistycznego nad ruchem nacjonalistycznym. W propagandzie miano „banderowcy” również nie było stosowane w znaczeniu ścisłym, a miało odcień pejoratywny: służyło dyskredytowaniu i demonizowaniu ruchu, z którym związany był Stepan Bandera.
Przypisy
Bibliografia Енциклопедія українознавства. T. 1, Lwów 2000, s. 88, . Grzegorz Motyka, Ukraińska partyzantka 1942-1960, Warszawa 2006. Lucyna Kulińska i Adam Roliński, Antypolska akcja nacjonalistów ukraińskich w Małopolsce Wschodniej w świetle dokumentów Rady Głównej Opiekuńczej 1943-1944, Kraków 2003. ks. Józef Anczarski, Józef Wołczański, Kronikarskie zapisy z lat cierpień i grozy w Małopolsce Wschodniej 1939-1946, Lwów-Kraków 1998. , ISSN 1429-6292.
Kategoria:Stepan Bandera Kategoria:Nacjonalizm ukraiński