240px|thumb|Żołnierze DR. 5 w historycznych mundurach

mały 5 Styryjsko-karyncko-kraiński Pułk Dragonów () – pułk kawalerii cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku Pułk powstał w 1721 jako Pułk Kirasjerów, a w 1798 roku otrzymał numer „9” (), a w 1802 roku został przemianowany na 5 Pułk Kirasjerów. 1 października 1867 roku oddział został przemianowany na Pułk Dragonów Nr 5. Od 1869 roku pułk nosił nazwę wyróżniającą „Styryjsko-karyncko-kraiński” (niem. 5. Steirisch-kärntner-krainerisches Dragonerregiment). Żołnierze nosili wyłogi cesarskożółte, guziki srebrne. Swoje święto pułk obchodził 16 października w rocznicę bitwy pod Lipskiem stoczonej w 1809 roku.

Po śmierci cesarza Imperium Rosyjskiego Mikołaja I Romanowa pułk otrzymał jego imię „na wieczne czasy”.

W 1867 roku pułk stacjonował w węgierskim mieście Tolna, a kadra zapasowa od 1869 roku w Grazu. W 1871 roku pułk został przeniesiony do Klagenfurtu, a kadra zapasowa pozostała w Grazu.

W 1914 roku sztab pułku razem z 1. dywizjonem stacjonował w Gorycji (niem. Görz), 2. dywizjon w miejscowości Slovenska Bistrica (niem. Windisch-Feistritz), a kadra zapasowa pozostawała w Mariborze (niem. Marburg) na terytorium 3 Korpusu, z którego czerpała uzupełnienia. Pułk wchodził w skład 3 Brygady Kawalerii w Mariborze. Skład narodowościowy w 1914: 51% Słoweńców, 44% Niemców, 5% innych.

Skład etatowy pułku Rozporządzeniem z 1897 wprowadzało nowy etat pułku. Przewidywał on sztab liczący 11 oficerów oraz 23 szeregowych i 25 koni. Pododdziałami bojowymi były dwa dywizjony, w każdym 5-osobowy sztab i trzy szwadrony, każdy w sile 171 „szabel” i 149 koni. Ponadto pułk posiadał drużynę pionierów liczącą jednego oficera, 24 podoficerów i szeregowców, 25 koni oraz patrol telegraficzny. Pułk na stopie pokojowej dysponował też 27-osobową kadrą zapasową. Stan etatowy pułku wynosił 45 oficerów i urzędników wojskowych, 1095 podoficerów i szeregowców oraz 970 koni.

Po mobilizacji w 1914 pułk dysponował dwoma dywizjonami po trzy szwadrony. Szwadrony liczyły 117 żołnierzy i dzieliły się na trzy plutony. Ponadto w pułku znajdował się patrol telegraficzny i szwadron (kadra) zapasowy. Stan etatowy pułku (bez kadry zapasowej) wynosił 37 oficerów oraz 874 podoficerów i żołnierzy.

Szefowie pułku

GdK Hannibal Marchese di Sommariva (1806 – †10 VII 1829), GdK Maximilian Anton Karl Magnus von Auersperg (1829 – 1849), cesarz Imperium Rosyjskiego Mikołaj I Romanow (1849 – †2 III 1855), GdK Johann Franz von Schaaffgotsche (1855 – †3 XI 1866), GdK Alexander von Koller (1866 – 1875).

Dowódcy pułku płk Moritz Watzesch von Waldbach (1867 – 1 XI 1872 → stan spoczynku w stopniu tytularnego generała majora) płk Franz von Meding (1872 – ) płk Otto Josef von Berndt ( – 1913 → dowódca 13 Brygady Kawalerii) ppłk Moritz Kranz (1913 – 1914)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Pułki dragonów austro-węgierskich Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Gorycji Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Grazu Kategoria:Cesarska i królewska Armia w Klagenfurcie Kategoria:Maribor Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1721 Kategoria:Austro-węgierskie jednostki kawalerii rozwiązane w 1918