Wiktor Mychajłowycz Kołotow, ukr. Віктор Михайлович Колотов, ros. Виктор Михаилович Колотов, Wiktor Michaiłowicz Kołotow (ur. 3 lipca 1949 we wsi Judino w Tatarskiej Autonomicznej SRR, Rosyjska FSRR, zm. 3 stycznia 2000 w Kijowie) – ukraiński piłkarz pochodzenia rosyjskiego, grający na pozycji pomocnika, reprezentant Związku Radzieckiego, olimpijczyk, trener piłkarski.
Kariera piłkarska Kariera klubowa Rozpoczynał karierę piłkarską w miejscowej drużynie Lokomotiw Judino. Jako 18-latek już występował w zespole Czajka Zielonodolsk. Następnego roku krok do przodu - w zespole Trudowyje Rezerwy Kazań, a od 1969 w Rubin Kazań. Utalentowanego młodego piłkarza zauważyli selekcjonerzy grandów radzieckiej piłki nożnej. Wiktor Kołotow podpisał dwa podania o przejście do Torpeda Moskwa oraz Dynama Kijów. W tamtych komunistycznych czasach był to precedens. Zdyskwalifikowany na rok, dopiero w 1971 zadebiutował w pierwszym składzie Dynama. Swoją grą zasłużył na awans na kapitana drużyny. Z Dynamem zdobywał swoje największe sukcesy. Karierę zakończył w 1981.
Kariera reprezentacyjna W latach 1970–1978 wystąpił w 54 meczach radzieckiej reprezentacji, strzelając 22 bramki. Dwukrotnie zdobywał brązowy medal igrzysk olimpijskich - w 1972 w Monachium i w 1976 w Montrealu. Grał na mistrzostwach Europy w 1972, na których radziecka drużyna zajęła drugie miejsce.
Kariera trenerska Po zakończeniu kariery piłkarskiej najpierw był w latach 1984–1992 asystentem trenera Dynama Kijów. Potem trenował kluby: Borysfen Boryspol i Prykarpattia Iwano-Frankiwsk. W latach 1995–1996 oraz 1998–1999 był trenerem olimpijskiej reprezentacji Ukrainy.
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe mistrz ZSRR (6x): 1971, 1974, 1975, 1977, 1980, 1981 wicemistrz ZSRR: 1972, 1973, 1976 (j), 1978 brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1979 zdobywca Pucharu ZSRR: 1974, 1978 zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów: 1975 zdobywca Superpucharu Europy: 1975
Sukcesy reprezentacyjne wicemistrz Europy: 1972 brązowy medalista Letnich Igrzysk Olimpijskich: 1972 brązowy medalista Letnich Igrzysk Olimpijskich: 1976
Sukcesy indywidualne 7-krotnie wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: Nr 1: 1971, 1972, 1974, 1975, 1976 Nr 2: 1977 Nr 3: 1973 najlepszy radziecki król strzelców w mistrzostwach Europy (w tym kwalifikacje) - 7 goli członek Klubu Grigorija Fiedotowa - 103 goli wybrany do symbolicznej reprezentacji Ukrainy XX wieku w plebiscycie gazety "Ukraiński futbol" w 2001Україна. Складена символічна збірна XX сторіччя. // Спорт-Експрес.
Odznaczenia tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1971 tytuł Mistrza Sportu Klasy Międzynarodowej: 1972 tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR: 1975 tytuł Zasłużonego Trenera Ukraińskiej SRR: 1986
Przypisy
Linki zewnętrzne
Sylwetka zawodnika na rusteam.permian.ru
Kategoria:Radzieccy medaliści olimpijscy Kategoria:Radzieccy trenerzy piłkarscy Kategoria:Reprezentanci Związku Radzieckiego w piłce nożnej Kategoria:Ukraińscy piłkarze Kategoria:Ukraińscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze rosyjskiego pochodzenia Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1972 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1976 Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1972 Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976 Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina) Kategoria:Piłkarze Dynama Kijów Kategoria:Piłkarze Rubinu Kazań Kategoria:Trenerzy piłkarzy Borysfena Boryspol Kategoria:Trenerzy piłkarzy Spartaka Iwano-Frankiwsk Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 1972 Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Zasłużeni Mistrzowie Sportu ZSRR Kategoria:Zmarli w 2000