Toina wenecka, toja syberyjska (Apocynum venetum L.) – gatunek rośliny z rodziny toinowatych (Apocynaceae). Występuje w stanie dzikim w Azji Środkowej i Zachodniej, na Syberii, na Kaukazie, Krymie oraz w południowo-wschodniej Europie (Ukraina, Bułgaria, Albania, Włochy).
Morfologia Pokrój Bylina lub krzewinka, dorasta do wysokości 1-2 metrów. Liście Podługowato-jajowate, naprzeciwległe. Kwiaty Zebrane w szczytowe podbaldachy. Kielich pięciodziałkowy. Korona kwiatu pięciopłatkowa, w kolorze białym, różowym lub czerwonawym. Pręcików jest 5. Owoce Dwie torebki z nasionami.
Zastosowanie Jest rośliną uprawianą, z której z łodyg otrzymuje się włókno odporniejsze na zerwanie od włókna bawełny. Jest odporne na procesy gnicia.
Włókna toiny weneckiej są używane do wyrobu sieci rybackich, worków, sznurów, służą też jako dodatek do bawełny. Włókniste łodygi wykorzystywane są także do wyrobu papieru, płyt izolacyjnych i jako opał. Włoski nasienne także wykorzystywane są do wyrobu papieru, a także stosowane są jako materiał wyściółkowy.
Przypisy
Kategoria:Toinowate Kategoria:Rośliny włókniste Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza