Predykacja – stosunek składniowy, który zachodzi we wszystkich zdaniach (lub ich ekwiwalentach) w związku składniowym między podmiotem a orzeczeniem. Istotą predykacji czyli orzekania jest przypisanie pewnemu fragmentowi rzeczywistości określonych pewnych własności wraz z wyrażaniem postawy modalnej nadawcy.
Aby mówić o predykacji, muszą wystąpić dwa elementy: wskazanie na pewien wycinek rzeczywistości i powiązanie z nim pewnej własności (atrybucja). orzekanie przysługiwania tej własności danemu fragmentowi rzeczywistości, bądź wyrażenie hipotezy na ten temat lub też wyrażenie woli wobec tego stanu. Przypisanie predykatu pewnemu fragmentowi świata wiąże się z tworzeniem struktury predykatowo-argumentowej.
Rodzaje predykacji:
stwierdzająca pytająca żądająca
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Składnia