Skalinek czerwonogardły (Petroica phoenicea) – gatunek ptaka z rodziny skalinkowatych (Petroicidae). Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia Wygląd Mały, pulchny ptak. Samiec ciemnoszary z białą plamką nad dziobem i białym pasem na skrzydle, ogon biało obrzeżony, podgardle po dolną część tułowia płomiennoczerwone, niższa część brzucha biała. U samicy górna część korpusu szarobrązowa z jasnoszarą plamką nad dziobem i jasnoszarymi pręgami na skrzydłach: dolna część tułowia szarawa, ciemniejsza na piersi, czasem z zabarwieniem czerwonawopomarańczowym.
Rozmiary długość ciała 12–14 cm
Masa ciała 11–14,5 g
Zasięg Żyje w lasach eukaliptusowych i w zalesionych okolicach u podnóża wzgórz w południowo-wschodniej Australii, Tasmanii i na wyspach w Cieśninie Bassa, zimę spędza na bardziej otwartych terenach nizinnych.
Rozród Wrzesień do stycznia. W dziupli, szczelinie w korze, na skałach lub w budynkach buduje z połączonych pajęczyną pasków kory i trawy gniazdo w kształcie pękatej filiżanki. Dekoruje je mchem, porostami lub korą. We wnętrzu mości włosiem, futrem i puchem roślinnym. Składa 3–4 jaja zielonkawobiałe, czerwonobrązowo lub fioletowo nakrapiane, wysiadywane przez 12–14 dni.
Pożywienie Owady.
Status zagrożenia IUCN od 2022 roku uznaje skalinka czerwonogardłego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern); wcześniej, od 2004 roku klasyfikowano go jako gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened), a od 1988 roku jako gatunek najmniejszej troski. Jest to ptak pospolity, liczebność populacji szacuje się na 1,2–9,6 miliona dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia Jill Bailey Mini kompendium ptaki.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ptaki Australii Kategoria:Fauna endemiczna Australii Kategoria:Skalinkowate Kategoria:Taksony opisane przez Johna Goulda Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1837 roku