Kormoran czerwononogi (Poikilocarbo gaimardi) – gatunek dużego ptaka z rodziny kormoranów (Phalacrocoracidae). Występuje na wybrzeżach zachodniej Ameryki Południowej oraz południowo-wschodniej Argentyny.
Taksonomia Obecnie gatunek ten umieszczany jest w monotypowym rodzaju Poikilocarbo; wcześniej zaliczano go do rodzaju Phalacrocorax. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia Długość ciała 71–76 cm, rozpiętość skrzydeł 91 cm; masa ciała: samce 1200–1550 g, samice 1250–1400 g.
Upierzenie szare, spód jaśniejszy niż grzbiet. Nogi czerwone, długa biała plama po każdej stronie szyi. Naga pomarańczowa skóra maski. Najbarwniejszy ptak pośród kormoranów.
Zasięg występowania Kormoran czerwononogi występuje na wybrzeżach zachodniej Ameryki Południowej (od północnego Peru do południowo-środkowego Chile) oraz południowo-wschodniej Argentyny (od Bahia Sanguinetto do Parku Narodowego Monte León w prowincji Santa Cruz).
Pożywienie Zjada głównie ryby; także bezkręgowce. Swe ofiary chwyta głównie nurkując w płytkich wodach (do 15 metrów). Zazwyczaj żeruje samotnie, niekiedy w stadach.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN kormoran czerwononogi klasyfikowany jest jako gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened). Liczebność światowej populacji szacowana jest na 19 400 – 20 300 dorosłych osobników. BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za spadkowy. Głównym zagrożeniem dla gatunku jest rybołówstwo – zaplątywanie się w sieci i inny osprzęt rybacki, wybieranie jaj, zabijanie piskląt i osobników dorosłych przez rybaków, a pośrednio także konkurowanie z nimi o ryby. Ptak ten jest podatny na zjawisko El Niño. Jaja tego gatunku często padają łupem mew, zwłaszcza mew południowych (L. dominicanus).
Przypisy
Systematyka i nazwa polska za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kormorany Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Fauna Argentyny Kategoria:Fauna Chile Kategoria:Fauna Peru Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1828 roku