Andrzej Turowicz OSB (ur. 28 października 1904 w Przeworsku, zm. 25 listopada 1989 w Krakowie) – polski matematyk, benedyktyn (przyjął imię Bernard) i kapłan katolicki.
Życiorys W 1946 roku otrzymał stopień doktora filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim, na podstawie rozprawy O funkcjonałach multiplikatywnych ciągłych (Annales Polonici Mathematici, XX, 1947). W 1963 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego, a w 1969 roku został profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Matematycznym PAN. Jego prace dotyczyły różnych tematów jak: równania różniczkowe, analiza funkcjonalna, algebra, teoria sterowania i automatycznej regulacji, rachunek prawdopodobieństwa, logika matematyczna, teoria gier, analiza numeryczna.
Jego młodszym bratem był Jerzy Turowicz. mały|Grób o. Bernarda Turowicza na tynieckim cmentarzu parafialnym
Prace Teoria wyznaczników i macierzy z zastosowaniem do teorii równań liniowych i form 1 i 2 stopnia (Kraków 1949, nakładem Kółka Matematyczno-Fizycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego). Geometria zer wielomianów (Warszawa 1967, Państwowe Wydawnictwo Naukowe). Reguła Mistrza, Reguła św. Benedykta (przekł. Tomasz M. Dąbek, Bernard Turowicz), Tyniec Wydawnictwo Benedyktynów, Kraków 2006.
Przypisy
Linki zewnętrzne Biogram Andrzeja Turowicza na wiw.pl/matematyka
Kategoria:Polscy prezbiterzy benedyktyńscy Kategoria:Polscy matematycy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1989 Kategoria:Ludzie urodzeni w Przeworsku Kategoria:Pochowani na tynieckim cmentarzu parafialnym