mały|John Bramwell na koncercie w lipcu 2011 mały|Peter Jobson na koncercie w lipcu 2011 mały|upright|Andy Hargreaves na koncercie we wrześniu 2012 I Am Kloot – angielska grupa muzyczna założona w 1999 w Manchesterze. Twórczość zespołu oscyluje w granicach indie rocka, folk rocka, rocka alternatywnego oraz piosenki poetyckiej. I Am Kloot tworzyli: John Harold Arnold Bramwell – teksty, śpiew, gitary Andy Hargreaves – instrumenty perkusyjne Peter Jobson – gitara basowa (także w technice bottleneck), fortepian, organy
Warstwę muzyczną I Am Kloot cechuje nastrój melancholijny, romantyczny, na starszych albumach czasem również agresywny i mroczny. W podobnej atmosferze utrzymane są teksty piosenek, nierzadko okraszone ironią (oraz autoironią), jak i czarnym humorem. Magazyn New Musical Express określił je – w 2001 roku, odnosząc się do debiutanckiego albumu grupy – jako poetyckie, szczere i prowokujące, a ich autora, Johna Bramwella, nazwał mistrzem metafor i postawił obok takich twórców jak Morrissey i Stuart MurdochTony Naylor: I am Kloot: Natural History. Manchester troubadours deliver highly-strung debut (kopia z dnia 2008-04-04) w bazie Internet Archive, New Musical Express, 2001-03-26 .. Wokalista I Am Kloot posiada niepospolity, wyrazisty głos. Grupa została nominowana w 2010 roku do nagrody Mercury Prize.
Nazwa zespołu jest nawiązaniem do dwóch filmów: Klute (1971, reż. Alan J. Pakula) oraz Spartakus (1960, reż. Stanley Kubrick), z którego do historii kina przeszła scena, w której tytułowy bohater wydaje okrzyk „Ja jestem Spartakusem!” (ang. I am Spartacus!), wybierając w tym samym śmierć zamiast zdrady.
Historia The Mouth We wczesnych latach 90. John Bramwell występował wraz z Bryanem Glancym w grupie The Mouth. Glancy (ur. 1966, zm. 2006) był manchesterskim muzykiem (gitarzystą, wokalistą i autorem piosenek), dobrze znanym w tamtejszym środowisku muzycznym. Po jego śmierci grupa I Am Kloot zadedykowała mu album I Am Kloot Play Moolah Rouge, a grupa Elbow – The Seldom Seen Kid (więcej szczegółów w artykułach o poszczególnych albumach).
W latach 1997–1999 Bramwell pracował jako organizator koncertów w manchesterskim klubie Night & Day Café. Peter Jobson poznał się z nim, gdy szukał tam pracy.
Przez rok trio – John Bramwell, Andy Hargreaves i Peter Jobson – grało u boku Glancy’ego. Rola Johna ograniczała się przeważnie do gry na gitarze i śpiewania chórków.
1999–2001 Pierwsze próby grupy I Am Kloot odbywały się w piwnicy Petera. Muzycy musieli zachować ciszę, by nie przeszkadzać sąsiadom. Fakt ten sprawił, że grupa zaczęła grać lżejszą muzykę.
Swój pierwszy koncert zagrali 19 sierpnia 1999 roku we wspomnianym klubie Night & Day Café w bazie Internet Archive ..
Produkcji debiutanckiego nagrania zespołu oraz poprzedzających i promujących go singli podjął się wieloletni znajomy Bramwella i Jobsona, Guy Garvey. Bryan Glancy zapoznał Garveya z Bramwellem jeszcze we wczesnych latach 90., gdy grali razem w The Mouth.
Pożyczki w wysokości 1000 funtów na wydanie pierwszego singla udzielił im Guy Lovelady – właściciel niezależnej manchesterskiej wytwórni Ugly Man Records. Płyty zostały wytłoczone na terenie byłej Czechosłowacji. Następnie, Peter Jobson z pomocą Johna Bramwella ręcznie nanieśli nadruki na okładki.
Na pierwszy singiel, wydany nakładem wytwórni Ugly Man Records, wybrano dwa utwory (tzw. podwójna strona A): „Titanic” oraz „To You”. Wydany został 1 listopada 1999 roku w Manchesterze, a na terenie całego kraju 15 grudnia 1999. Grupa I Am Kloot zaczęła zdobywać rozgłos m.in. za sprawą niecodziennych koncertów, podczas których muzykom zdarzało się obrzucić publiczność owocami, czy też zaprosić na scenę grupę tancerek.
Kolejnym singlem, również wydanym przez Ugly Man Records, był „Twist”/„86 TV’s”, który został wydany w Manchesterze 14 lutego (walentynki) 2000. Zespołem I Am Kloot zainteresowała się wytwórnia We Love You, będąca oddziałem londyńskiej niezależnej wytwórni Wall of Sound. 1 maja 2000, nakładem We Love You, singel „Twist”/„86 TV’s” ukazał się na terenie całego kraju. Utwór „Twist” szybko został uznany za manchesterską klasykę. Z piosenką tą wiąże się także historia porozwieszanych przez zespół na terenie Manchesteru, pomazanych czerwoną farbą plakatów zawierających dwuznaczny cytat z piosenki „Twist” (There’s blood on your legs, I love you – „Na twoich nogach jest krew, kocham cię”), które wywołały protesty niektórych mieszkańców.
19 marca 2000, na kompilacji We Love You... So Love Us Too (różni wykonawcy, wyd. We Love You), zamieszczono premierowy utwór pt. „Over My Shoulder”.
Swój pierwszy koncert poza granicami Wielkiej Brytanii zagrali 12 sierpnia 2000 na szwedzkim festiwalu muzycznym Emmaboda. Kolejny zagraniczny występ odbył się pół roku później, w walentynki 2001 roku, w paryskim La Boule Noire (jednakże zespół na swoich oficjalnych stronach podaje, że to on odbył się jako pierwszy).
26 lutego 2001 wytwórnia We Love You wydała singiel „Dark Star”, a miesiąc później – 26 marca, pierwszą płytę długogrającą, zatytułowaną Natural History. Album wywołał zachwyt krytyków. Johna Bramwella uznano za jednego z ciekawszych autorów swojego pokolenia, a cały zespół prasa zaklasyfikowała do nurtu New Acoustic Movement.
Zaledwie kilka tygodni po premierze Natural History, wytwórnia We Love You popadła w kłopoty finansowe, przez co na pewien czas sprzedaż albumu na terenie Wielkiej Brytanii została wstrzymana. 25 czerwca 2001 roku został wydany singel „Morning Rain”.
2002–2005 Później grupa związała się z wytwórnią The Echo Label, nakładem której, 15 września 2003 roku ukazał się ich drugi album studyjny, zatytułowany I Am Kloot.
Zespół chciał, by jednym z singli promujących płytę był utwór „Proof” (którego wersja demo wydana została wcześniej jako strona B singla „Morning Rain”), jednak decyzją wytwórni singel udostępniono jedynie jako digital download (wyd. 21 czerwca 2004 roku). W teledysku do tego utworu, wyreżyserowanym przez Krishnę Stotta, wystąpił Christopher Eccleston. Wideoklip osiągnął popularność m.in. na kanale MTV2, ze względu na nietypowy charakter ujęć – widać w nim tylko ramiona oraz twarz Ecclestona, której wyraz przechodzi stopniowo od smutku do szerokiego uśmiechu. Singel, a także teledysk, były dostępne na stronie internetowej zespołu oraz wytwórni Echo. W teledysku do singla „3 Feet Tall” (2003), również promującego album I Am Kloot, wystąpiła żeńska grupa taneczna El Troupe.
Recenzje płyty I Am Kloot były entuzjastyczne, a grupę określono mianem „alternatywnych geniuszy”. Zespół został nazwany przez dziennik The Sun „najlepiej skrywanym sekretem brytyjskiej muzyki niezależnej” w bazie Internet Archive, iamkloot.com. Cytat: The Sun: „The best kept secret in UK indie”; Time Out: „If wishes were horses then beggars would ride, and if critical plaudits were album sales I Am Kloot would be pulled along in carriages made of gold records that would make the Queen literally sh*t with envy. Really special.”; Pete Doherty: „Johnny Bramwell from I Am Kloot is one of the four most talented songwriters this country has produced in the last ten years. Two out of these four have Irish surnames....”.. Było to spowodowane tym, że grupa zdobyła niewspółmiernie małą popularność w stosunku do entuzjazmu, jaki wzbudziła wśród krytyków muzycznych, o czym świadczy chociażby opinia Time Out: „jeśli aplauzy krytyki zmienić by w sprzedane egzemplarze albumów, I Am Kloot byliby wożeni w karocach zrobionych ze złotych płyt”.
Pomimo tego niedocenienia, grupa I Am Kloot stała się rozpoznawana jako zespół grający emocjonujące, poruszające koncerty. Publiczność bywała zaskoczona siłą brzmienia tego triaWywiad z zespołem, zamieszczony na dodatku DVD do płyty Gods and Monsters., a regularne koncertowanie pozwoliło im na zbudowanie silnej grupy oddanych fanów.
25 stycznia 2005 płyta I Am Kloot została pierwszym albumem tego zespołu wydanym w Stanach Zjednoczonych. W marcu 2005 I Am Kloot odbyli swoją pierwszą trasę koncertową po tym kraju.
Data wydania trzeciego albumu studyjnego, Gods and Monsters, to 11 kwietnia 2005. Nagrania miały miejsce w Moolah Rouge Studios w Stockport. Na płycie znalazł się, wspomniany wyżej, utwór „Over My Shoulder” i został wydany 21 marca 2005 roku jako singiel promujący album. Planowano by kolejnym singlem stał się utwór zamykający album („I Believe”), lecz wytwórnia Echo, podobnie jak w przypadku „Proof”, ograniczyła jego wydanie do formy internetowej. Zespół postanowił opuścić wytwórnię uzasadniając to posunięcie brakiem finansowego wsparcia ze strony Echo w bazie Internet Archive . Cytat: I AM KLOOT have parted company with Echo Records. The band left the label this week after it became clear that Echo were unable to sustain the bands financial backing.. Firma Echo wciąż posiada prawa autorskie do płyty grupy I Am Kloot wydanych do tamtego czasu, co utrudnia próby wznowienia ich wydań.
Po zerwaniu współpracy z wydawnictwem Echo, zespół związał się ze Skinny Dog Records – wytwórnią, do której założycieli należą m.in. Peter Jobson i Guy Garvey. 21 listopada 2005 roku, nakładem tejże wytwórni, został wydany singiel „Maybe I Should”, na którego stronie B znalazł się utwór „Strange Little Girl”. Za produkcję odpowiadali dwaj członkowie grupy Elbow – Guy Garvey i Craig Potter.
2006–2008 30 października 2006 roku do sprzedaży trafił album pt. BBC Radio 1 John Peel Sessions, zawierający nagrania zarejestrowane w dwóch sesjach na potrzeby audycji Johna Peela. Pierwszą sesję nagrano 18 lipca 2001, drugą zaś 5 lutego 2004 roku (wyemitowano ją 11 marca 2004)Poligrafia wydania CD(SKINNY16CD) albumu BBC Radio 1 John Peel Sessions..
W późniejszych latach John Bramwell będzie wspominał rok 2006 jako wyjątkowo trudny dla zespołu, zmagającego się w tamtym czasie z problemami finansowymi (po ww. rozstaniu z Echo). Członkowie I Am Kloot dysponowali mocno ograniczonymi funduszami na nagranie kolejnego albumu studyjnego. Płyta, zatytułowana I Am Kloot Play Moolah Rouge, miała swoją prapremierę jesienią 2007 roku. Była wówczas dostępna jedynie jako edycja limitowana do 2 tys. sztuk, a jej sprzedaż odbywała się wyłącznie na koncertach zespołu od 24 listopada 2007 roku. Oficjalnego wydania album doczekał się po kilku miesiącach, 14 kwietnia 2008 roku. Sesja nagraniowa odbyła się, jak w przypadku albumu Gods and Monsters, w Moolah Rouge Studios i trwała zaledwie dwa dniWywiad z wokalistą zespołu (2007), zamieszczony na dodatku DVD do płyty I Am Kloot Play Moolah Rouge.. Prowadzący studio bracia: Norman (który wcześniej zagrał w dwóch utworach na albumie Gods and Monsters) i Colin McLeod, wzięli udział w tworzeniu albumu jako współproducenci muzyczni, a także jako muzycy. Zagrali oni również jako muzycy gościnni na trasie koncertowej promującej ten album. Z kolei John Bramwell i Peter Jobson wystąpili gościnnie na albumie Rise up & be thankful! (2008) grupy Bigfinn, do której należą m.in. bracia McLeod.
2009–2011 Jesienią 2009 roku wydania doczekała się 2-płytowa kompilacja pod tytułem B, zawierająca strony B singli, rzadkie oraz wcześniej niepublikowane utwory. Od 16 września 2009 album dostępny jest podczas koncertów zespołu, a od 5 października 2009 także za pośrednictwem Townsend Records. „Oficjalnie” album ukazał się 2 listopada 2009
W 2009 roku zespół rozpoczął również rozmowy z Ianem McAndrew – dyrektorem generalnym i założycielem Wildlife Entertainment Ltd (wiodąca na rynku brytyjskim firma zajmująca się managementem artystów), menedżerem grupy Arctic Monkeys oraz Milesa Kane’a. Ian McAndrew pomógł grupie I Am Kloot założyć własną wytwórnię o nazwie Shepherd Moon, co z kolei zaowocowało współpracą z niedawno powstałym EMI Label Services.