Andrzej Józef Roman Piskozub (ur. 5 lutego 1933 w Wolsztynie, zm. 10 lutego 2021 w Gdańsku) – polski historyk, geograf, specjalista w dziedzinie historii i geografii cywilizacji. Profesor Instytutu Historii Uniwersytetu Gdańskiego, założyciel i kierownik (1992–2002) Katedry Nauki o Cywilizacji na UG.

Życiorys Urodził się w rodzinie Kazimierza i Zofii z domu Talarczyk. Po wojnie, pod koniec lipca 1945 roku osiadł z rodziną w Gdańsku. Ukończył w 1949 roku I Gimnazjum i Liceum Państwowe w Gdańsku, w 1953 roku Wyższą Szkołę Handlu Morskiego w Sopocie. Od 1956 roku pracował na tej uczelni jako asystent. W 1963 roku obronił pracę doktorską, w 1968 roku został doktorem habilitowanym, w 1975 roku profesorem nadzwyczajnym, zaś w 1984 roku – profesorem zwyczajnym.

W 1975 roku doprowadził do powstania na Uniwersytecie Gdańskim Zakładu Ekonomiki Transportu. W latach 1981–1984 był dziekanem Wydziału Ekonomiki Transportu tej uczelni. W latach 90. przeniósł się na Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego, gdzie w 1992 roku utworzył Katedrę Nauki o Cywilizacji.

W zakresie historiozofii jego wkład polega m.in. na stworzeniu koncepcji kwadratu kulturowego, alternatywnego dla quincunxa Feliksa Konecznego.

Kierując Katedrą Nauki o Cywilizacji, napisał dwa podstawowe podręczniki z tej dziedziny: Polska w cywilizacji zachodniej (1995) oraz Cywilizacje w czasie i przestrzeni (1996); doprowadził do prawydania Tragicznych manowców Władysława Studnickiego (1995) oraz Religii Cesarstwa Rzymskiego i Chrześcijaństwa antycznego Tadeusza Zielińskiego (1999); przełożył dwa dzieła Arnolda J. Toynbeego: Antyczna grecka myśl historyczna (2000) oraz Hellenizm. Dzieje cywilizacji (2002); współtłumaczył Naród europejski Richarda Coudenhove-Kalergiego (1997) i Władzę totalną Karla A. Wittfogla (2002). Jego książki, wyłonione z rozprawy habilitacyjnej: Gniazdo Orła Białego (1968) i Kształty polskiej przestrzeni (1970) oraz liczne artykuły z lat 70. i 80. zyskały mu opinię znawcy geografii historycznej Polski. Z tego tytułu powołany został w latach 1990–1991 w skład zespołu do opracowania koncepcji zmian w organizacji terytorialnej państwa w Urzędzie Rady Ministrów. Opracował tam autorski projekt podziału Polski na dziewięć regionów pochodnych od istniejących na tym terytorium regionów historycznych (1991). Tematykę tę rozwijał następnie w odniesieniu do regionów historycznych Rzeczypospolitej Obojga Narodów, uzasadniając swą tezę, że na bazie historycznych regionów Europy formować się będzie struktura terytorialna przyszłej Europy Regionów. Po przejściu na uniwersytecką emeryturę opublikował swe wspomnienia pod tytułem Już tylko cywilizacja (2006).

Należał do partii Ruch Obywatelski Akcja Demokratyczna (w 1991 z niej wystąpił, nie chcąc przystąpić z nią do Unii Demokratycznej), s. 31..mały|Grób prof. Andrzeja Piskozuba na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku

Dwukrotnie żonaty. Od 1958 był mężem Józefy z domu Kaczmarskiej (1934–1977), z którą miał syna Jacka (ur. 1959), oceanologa, prof. dr hab. Instytutu Oceanologii PAN. Po raz drugi żonaty od 2 lipca 1981 z Kazimierą z domu Chmielak (1943–2021).

Zmarł w Gdańsku, pochowany na cmentarzu Srebrzysko. Publikacje Gniazdo Orła Białego. Warszawa 1968. Dziedzictwo polskiej przestrzeni. Geograficzno-historyczne podstawy struktur przestrzennych ziem polskich. Wyd. Ossolineum, Wrocław 1987, s. 337. . Podstawy metodologiczne nowego podziału makroregionalnego i jego rola w kształtowaniu środowiska kulturowego Polski Ludowej. [w:] Biuletyn KPZK PAN nr 142, 1989, Warszawa. Elementy nauki o cywilizacji. Wyd. UG, Gdańsk 1992, s. 176. . Między historiozofią a geozofią. Szkice z filozofii czasoprzestrzeni ludzkiej. Wyd. UG, Gdańsk, s. 248. . Polska w cywilizacji zachodniej. Elementy nauki o cywilizacji II. Wyd. UG, Gdańsk 1995, s. 207. . Czasoprzestrzeń cywilizacyjna. Wyd. Adam Marszałek, Toruń 2003, s. 160. Seria: Dzieła Zebrane. Tom III. . Sarmackie dziedzictwo. Traktat o czterech rodzimych ojczyznach. Wyd. ElSet, Olsztyn 2016. .

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1977) Srebrny Krzyż Zasługi (1970) Medal Rodła (1989) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1982) Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” (1984) Złota Odznaka „Za zasługi dla Transportu RP” (1995) Srebrna Odznaka „Za zasługi dla Transportu PRL” (1981) Złota Odznaka „Zasłużony Pracownik Morza” (1970) Odznaka honorowa „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” (1969) Odznaka „Za Zasługi dla Gdańska” (1975) Źródło:.

Nagrody i wyróżnienia

Nagroda Ministra Edukacji Narodowej (siedmiokrotnie) Nagroda Artystyczna Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki za tom esejów Polska morska - czyn XX wieku (1987) tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Szczecińskiego (1999) Przypisy

Linki zewnętrzne Dziedzictwo Katedry Nauki o Cywilizacji; Cywilizacje w czasie i przestrzeni; Recenzje i omówienia; Lamus osobliwości. http://www.us.szc.pl/dhc/?xml=load_page&st=2362 Biografia na stronie Uniwersytetu Szczecińskiego – doktorzy honoris causa. Andrzej Piskozub – artykuły w bibliotece Polona

Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Szczecińskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Wolsztynie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Rodła Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony Pracownik Morza” Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Za zasługi dla transportu PRL” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Politycy ROAD Kategoria:Polscy geopolitycy Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Gdańskiego Kategoria:Zmarli w 2021