thumb|Grób Kazimierza Granzowa na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Lucjan Kazimierz Granzow (ur. 24 marca 1832 w Warszawie, zm. 24 grudnia 1912 w Warszawie) – warszawski przedsiębiorca budowlany pochodzenia niemieckiego, założyciel Zakładów Cegielnianych Kazimierza Granzowa w Kawęczynie, wierny Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP.
Życiorys Kawęczyńskie Zakłady Cegielniane Kazimierza Granzowa utworzone w 1866 działały przez ok. 80 lat jako jedne z największych i najsłynniejszych w Królestwie Polskim. Zostały one całkowicie zniszczone w okresie II wojny światowej. Obecnie na terenie tym znajduje się Elektrociepłownia Kawęczyn.
Jego firma zbudowała Wielką Synagogę w Warszawie. Kazimierz Granzow kierował pracami budowlanymi przy wznoszeniu takich budynków jak Szpital im. Dzieciątka Jezus, kościoła Wszystkich Świętych na Grzybowie, pałacyku Raua, budynków dworcowych kolei terespolskiej i kolei nadwiślańskiej i inne. Nabył także budynek po Niemieckiej Synagodze w Warszawie i dokonał przebudowany na siedzibę Teatru Małego (zwanego Teatrem Granzowa). Przyczynił się do wydania pierwszego w języku polskim podręcznika murarstwa.
Pochowany został na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie w alei 1, grób 76.
Życie prywatne Był synem Fryderyka (lub Ferdynanda) Granzowa, budowniczego, i Amelii Moeschke. Z żoną Klementyną z Jaegerów (1843–1890) miał dwóch synów, Stanisława (architekta) i Władysława (malarza), oraz córkę Florę, po mężu Briggs. Jego wnukiem był Casimiro Florencio Granzow.
Zobacz też Willa Granzowa
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polscy przedsiębiorcy Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1832 Kategoria:Zmarli w 1912