Uwe Timm (ur. 30 marca 1940 w Hamburgu) – pisarz niemiecki.
Życie Uwe Timm urodził się 30 marca 1940 roku w Hamburgu. W 1943 został ewakuowany wraz z matką do Coburga i powrócił ponownie do Hamburga późnym latem 1945, gdzie jego ojciec otworzył zakład kuśnierski. Po ukończeniu szkoły uczył się na kuśnierza i przejął mocno zadłużony interes niedawno zmarłego ojca. Po jego oddłużeniu uczęszczał do szkoły średniej w Brunszwiku (Braunschweig-Kolleg) razem z Benno Ohnesorgiem, gdzie w roku 1963 zdał maturę. Jego pierwsze wiersze ukazały się we wspólnie z Ohnesorgiem wydanym czasopiśmie „teils-teils”, które jednak doczekało się tylko jednego numeru.
Później studiował germanistykę i filozofię w Monachium. W 1966 roku kontynuował je w Paryżu, gdzie poznał matematyka Diedericha Hinrichsena. Razem pisali sztukę teatralną, jednak nie znaleźli dla niej wydawcy. W latach 1967–1969, po powrocie do Monachium, był politycznie aktywny w Socjalistycznym Niemieckim Związku Studentów. Pisał lirykę Agitpropa, uliczne sztuki teatralne i brał udział w okupacji uniwersytetu w Monachium. W 1969 poślubił przyszłą tłumaczkę Dagmar Ploetz. W 1970 rozpoczął studia socjologii i ekonomii politycznej, które porzucił w 1972. W 1971 doktoryzował się pracą na temat „Problemu absurdu u Alberta Camusa.
Od tego momentu pracował jako wolny pisarz. W latach 1971/1972 założył grupę w Monachium o nazwie „Wortgruppe München” i był jednym z wydawców czasopisma „Literarische Hefte”. Od 1972 do 1982 udzielał się w projekcie wydawniczym „AutorenEdition”. W 1973 roku wstąpił do Niemieckiej Partii Komunistycznej, z której celami jednak nigdy całkowicie się nie identyfikował. W 1981 wystąpił z partii z powodu jej bezkrytycznego stosunku do Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD)i przeniósł się na 2 lata do Rzymu. Po rozwiązaniu projektu „AutorenEdition” zmienił wydawnictwo na Kiepenheuer & Witsch, gdzie od tego czasu pojawiają się wszystkie jego dzieła.
W semestrze zimowym 1991/1992 Timm wykładał poezję na uniwersytecie w Paderbornie, która ukazała się później w tomie „Erzählen und kein Ende”. Od jesieni 1994 roku jest członkiem Niemieckiej Akademii Języka i Poezji, międzynarodowego stowarzyszenia pisarzy Republiki Federalnej Niemiec i Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie. Trzykrotnie był powoływany na różne anglojęzyczne uniwersytety jako „writer in residence”, kolejno w 1981 w Warwick, 1994 w Swansea i 1997 w St. Louis. Poza tym był gościem honorowym Villa Massimo w Rzymie.
Recepcja W latach 70 autor został zauważony dzięki książce Gorące lato (niem. Heißer Sommer), którą zalicza się do jednego z nielicznych świadectw studenckiej rewolty z roku 68. Dużą uwagę przyciągnął także powieścią postkolonialno-historyczną Morenga.
Duże sukcesy odnosił w latach 90. dzięki swojej noweli Odkrycie kiełbaski curry (niem. Die Entdeckung der Currywurst), która została przetłumaczona na blisko 20 języków. Została też zekranizowana w 2008 roku z Ullą Wagner, Barbarą Sukowa i Alexandrem Khuon w rolach głównych.
Duży sukces odniosła powieść Czerwień (niem. Rot), w której pisze o nadziejach i życzeniach ruchu studentów w 68 roku, o życiorysach i ich tajemnicach oraz o utopiach i zbrodniach historii niemieckiej. W 2003 roku ukazało się opowiadanie „Na przykładzie mojego brata” (niem. Am Beispiel meines Bruders), które wywołało ogólną dyskusję na temat Narodowego Socjalizmu i niemieckiej kultury pamięci. Nie bez echa przeszło także opowiadanie z 2005 roku „Przyjaciel i obcy” (niem. Der Freund und der Fremde), w której opisał historię jego przyjaźni do Benno Ohnesorga.
Odznaczenia 1979 Literaturpreis der Stadt Bremen za Morenga, powieść o Jakubie Morenga 1989 Literaturpreis der Stadt München 1990 Deutscher Jugendliteraturpreis za Rennschwein Rudi Rüssel 1996 Bayerischer Filmpreis za Rennschwein Rudi Rüssel 2001 Tukan-Preis za Czerwień 2001 Großer Literaturpreis der Bayerischen Akademie der Schönen Künste 2002 Literaturpreis der Stadt München 2002/03 Stadtschreiber von Bergen-Enkheim 2003 Schubart-Literaturpreis 2003 Erik-Reger-Preis 2006 Jakob-Wassermann-Literaturpreis 2006 Premio Napoli (za Czerwień) 2006 Premio Mondello der Stadt Palermo (za Czerwień)
Twórczość Książki Sprzeczności (Widersprüche), wiersze (1971) Gorące lato (Heißer Sommer), powieść (1974) Wolfenbütteler Straße 53, wiersze (1977) Morenga, Roman (1978) Ucieczka Kerbela (Kerbels Flucht), powieść(1980) Die deutschen Kolonien, Fotoband, wyd. Uwe Timm (1981) Die Zugmaus, książka dla dzieci (1981) Die Piratenamsel, książka dla dzieci (1983) Der Mann auf dem Hochrad, powieść(1984) Der Schlangenbaum, powieść (1986) Rennschwein Rudi Rüssel, powieść dla dzieci(1989) Vogel, friss die Feige nicht (1989) Kopfjäger, powieść(1991) Erzählen und kein Ende (1993) Odkrycie kiełbaski curry (Die Entdeckung der Currywurst), nowela (1993) Der Schatz auf Pagensand (1995) Johannisnacht, powieść (1996) Nicht morgen, nicht gestern, opowiadania(1999) Czerwień (Rot), powieść (2001) Na przykładzie mojego brata (Am Beispiel meines Bruders, opowiadanie) (2003) Przyjaciel i obcy (Der Freund und der Fremde). opowiadanie (2005) Półcień (Halbschatten), powieść o Marga von Etzdorf (2008)
Scenariusze Wiele dróg prowadzi do Rzymu (Viele Wege führen nach Rom), reż: Uwe Timm, 1984 Ucieczka Kerbelsa (Kerbels Flucht), reż: Erwin Keusch, 1984 Morenga, reż: Egon Günther, 1985 Der Flieger, reż: Erwin Keusch, 1987 Rennschwein Rudi Rüssel (razem z Ulrich Limmer, reż: Peter Timm, 1995) Die Bubi-Scholz-Story, reż: Roland Suso Richter, 1997 Garść trawki (Eine Hand voll Gras), reż: Roland Suso Richter, 2000
Słuchowiska Herbert oder die Vorbereitung auf die Olympiade, 1972 Die Steppensau, 1972 Lauschangriff, 1984 (WDR) Die Piratenamsel, 1994 (Süddeutscher Rundfunk) Am Beispiel meines Bruders, 2003 (Random House Audio) Rennschwein Rudi Rüssel Lesung mit Musik. Czytane przez Stefana Wilkeninga. Der Hörverlag, München 2003. . Die Zugmaus, 2004 (NDR). Audiolino. .
Literatura Manfred Durzak (Hrsg.): Die Archäologie der Wünsche. Studien zum Werk von Uwe Timm. Kiepenheuer & Witsch, Köln 1995, . Helge Malchow: Der schöne Überfluß. Texte zu Leben und Werk von Uwe Timm. Kiepenheuer & Witsch, Köln 2005, . Baboucar Ndiaye: Beschreibung Afrikas in der neueren deutschsprachigen Literatur. Am Beispiel von Hans Grimms afrikanischen Dramen und Novellen und Uwe Timms Roman „Morenga”. Magisterarbeit, Universität Konstanz 2006 (Volltext) Martin Hielscher: Uwe Timm (dtv portrait). dtv, München 2007, . Fatih Tepebaşılı: 68 Kuşağı Yazarlarından Uwe Timm ve Toplumsal Eleştiri. Çizgi Kitapevi, Konya 2002, . Basker, David (Hrsg.): Uwe Timm. University of Wales Press, Cardiff 1999 (= Contemporary German Writers), .
Ekranizacje Uwe Timm – Die Freiheit zu schreiben. Dokumentation, Deutschland, 2007, 43 Min., reż: Arpad Bondy, Margit Knapp
Kategoria:Niemieccy pisarze Kategoria:Pisarze związani z Hamburgiem Kategoria:Pisarze związani z Monachium Kategoria:Pisarze związani z Paryżem Kategoria:Niemieccy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej Kategoria:Pisarze niemieckojęzyczni Kategoria:Urodzeni w 1940 Kategoria:Ludzie urodzeni w Hamburgu