Czesław Czerniawski (ur. 28 lipca 1925 w Wilnie, zm. 15 czerwca 1988 w Szczecinie) – polski prozaik i publicysta.

Życiorys Urodził się w robotniczej rodzinie Bronisława i Bronisławy z domu Pavilonis. Uczęszczał do szkoły w rodzinnym Wilnie.

Po wybuchu II wojny światowej w Wilnie kontynuował naukę w szkole średniej, a w latach 1943–1944 był ślusarzem w zakładach samochodowych. W latach 1944–1947 służył w LWP. Uczestniczył w bitwie o Kołobrzeg, podczas której został ranny odłamkiem w ramię. W połowie czerwca 1945 powrócił do jednostki w Lublinie, uczestniczył w zwalczaniu Ukraińskiej Powstańczej ArmiiJoanna Zawadzka, Czerniawski Czesław - Polscy pisarze i badacze literatury XX i XXI w. [online], pisarzeibadacze.ibl.edu.pl [dostęp 2025-09-11]..

Zdemobilizowany w marcu 1947 zamieszkał w Bydgoszczy. Studiował na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Studiów jednak nie ukończył. Jako prozaik zadebiutował w 1949 roku na łamach tygodnika „Żołnierz Polski”. W latach 1949–1952 był dziennikarzem „Gazety Pomorskiej”. W latach 1952–1955 był redaktorem rozgłośni Polskiego Radia w Gdańsku, następnie był redaktorem rozgłośni w Szczecinie (1955–1967, 1969–1972). Pracował w redakcji Publicystyki Kulturalnej. Był autorem i reżyserem wielu słuchowisk o tematyce społeczno-obyczajowej, pisał wiersze, realizował słuchowiska poetyckie.

W 1960 roku został członkiem Szczecińskiego Oddziału Związku Literatów Polskich, w którym był członkiem Zarządu (1961–1962), sekretarzem (1962–1963), prezesem Oddziału (1963–1964). W 1983 roku wstąpił do nowego ZLP. W 1964 roku należał do członków-założycieli Szczecińskiego Towarzystwa Kultury.

Był trzykrotnie żonaty. W 1950 roku ożenił się z Marianną Majewską, z którą miał syna Wiesława. Ze związku z drugą żoną (ślub w 1958), Marią z domu Caban, miał córkę Annę Beatę Czerniawską, dziennikarkę. W 1972 roku zawarł związek małżeński z Martą Marią Skwarczyńską (1936–2019), inżynier urbanistą, z którą nie miał dzieci.

Zmarł w Szczecinie, pochowany 22 czerwca 1988 roku na cmentarzu Centralnym (kwatera 86A-05-10).

Twórczość

Ordery i odznaczenia

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1986) Srebrny Krzyż Zasługi

Nagrody i wyróżnienia

Nagroda literacka Prezydium WRN w Szczecinie (1963) III nagroda (20 tys. zł) w ogólnopolskim konkursie na powieść współczesną, ogłoszonym przez Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki, Wydawnictwo Morskie i oddział Związku Literatów Polskich w Gdańsku za powieść Wielki rejs (1965) II nagroda w konkursie Wojewódzkiej Rady Narodowej w Szczecinie i Koszalinie, Klubu Literackiego w Koszalinie i Oddziału Szczecińskiego Związku Literatów Polskich za powieść Zanim wstanie świt (1966) Wyróżnienie w konkursie Wydawnictwa Ministerstwa Obrony Narodowej za powieść Była już wiosna (1967) Nagroda Prezydium WRN w Szczecinie za popularyzowanie w twórczości literackiej najnowszej historii Ziemi Szczecińskiej i patriotycznego wychowania młodzieży (1969) Wyróżnienie w konkursie o nagrodę J. Czechowicza za 10° w skali Beauforta (1970) Wyróżnienie za pracę Dzień dzisiejszy, dzień wczorajszy w konkursie Ministerstwa Obrony Narodowej z okazji 35 rocznicy powstania LWP (1980) Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (1985) Nagroda Wojewody Szczecińskiego (1985)

„Złoty Ekslibris Czterdziestolecia” (1985)

Źródło:.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Związku Literatów Polskich (Polska Rzeczpospolita Ludowa) Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Kultury i Sztuki (Polska Ludowa) Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Obrony Narodowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pisarze związani ze Szczecinem Kategoria:Pochowani na cmentarzu Centralnym w Szczecinie Kategoria:Polscy dziennikarze radiowi Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy prozaicy XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 1988 Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego