Paul Albert Grawitz (ur. 1 października 1850 w Zerrin, zm. 27 czerwca 1932 w Greifswaldzie) – niemiecki lekarz patolog.
Studiował medycynę na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, jeszcze podczas studiów został asystentem Rudolfa Virchowa i był nim do 1886 roku. Otrzymał doktorat w Berlinie w 1873, habilitował się w 1874 www.zeno.org. Grawitz był teściem Ottona Bussego.
W latach 1886–1921 wykładał na Uniwersytecie w Greifswaldzie i kierował tamtejszym Instytutem Patologicznym. Historycznie, rak nerkowokomórkowy określany jest jako guz Grawitza.
Wybrane prace Die Medizin der Gegenwart in Selbstdarstellungen, 1923 Die Lösung der Keratitisfrage unter Anwendung der Plasmakultur. Halle: Niemeyer, 1919 Anleitung zum Selbstudium der pathologischen Anatomie. Greifswald: Adler, 1919 Abbau und Entzündung des Herzklappengewebes. Berlin: Schoetz, 1914 Auswanderung der Cohnheimischen Entzündungsspieße aus der Cornea. Greifswald: Adler, 1914 Erklärung der Photogramme über zellige Umwandlung von fibroelastischem Gewebe im Museum des Greifswalder pathologischen Instituts. Greifswald: Adler, 1914-16 Über Zellenbildung in Cornea und Herzklappen. Greifswald: Hans Adler, 1913
Przypisy
Kategoria:Niemieccy patolodzy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Greifswaldzie Kategoria:Urodzeni w 1850 Kategoria:Zmarli w 1932