Łeba – stacja kolejowa w Łebie w województwie pomorskim . Według klasyfikacji PKP ma kategorię dworca turystycznego. Jest stacją końcową dla linii kolejowej nr 229. Sezonowo obsługują ją przewoźnicy Polregio oraz PKP Intercity. Jest jedyną stacją kolejową w mieście.

Historia Budowa stacji rozpoczęła się w lipcu 1898 roku. W lipcu 1896 rząd pruski przeznaczył na trasę do Łeby kwotę 1,85 miliona marekhttps://fotopolska.eu/Leba/b33923,Dworzec_kolejowy.html. Początkowo panował spół o lokalizację przyszłej stacji, pomiędzy mieszkańcami, a inwestorami. Obie grupy naciskały na bardziej korzystne dla siebie rozwiązanie. Ostatecznie wybrano kompromisowo miejsce na zachód od ówczesnego centrum miasta. Stacja została otwarta 1 listopada 1899 przez Królewskie Pruskie Koleje Państwowe, jako końcowa stacja dla nowo otwartej linii kolejowej z Lęborka do Łeby (fragment linii kolejowej nr 229). Jej uruchomienie było początkiem ogromnego rozwoju turystyki w mieście. Do tej pory z wakacji w regionie korzystali głównie rodziny właścicieli okolicznych majątków. W związku z funkcjonowaniem kolei w mieście, dotychczasowe środki transportu straciły na popularności, w tym dyliżanse pocztowe. W 1905 uruchomiono brakujące połączenie z Kartuzami, oraz z Pruszczem Gdańskim. Po 1945 roku, stacja przeszła pod polska administrację i PKP, spolszczając nazwę z Leba, na Łeba. W PRL razem z rozwojem kurortu rozwijano infrastrukturę kolejową, budując m.in wieżę ciśnień, budynki mieszkalne dla pracowników kolei oraz rampy towarowe obsługujące lokalny przemysł drzewny i rybny. Wraz z transformacją ustrojową i spadkiem rentowności w roku 2001, całkowicie zawieszono ruch towarowy. W 2003 PKP zamknęło regularne połączenia pasażerskie. W marcu 2006 z powodu ogromnego oburzenia i protestu branży turystycznej przywrócono sezonowy ruch pasażerski. Do 2026 funkcjonowała wyłącznie w okresie wakacyjnym, przyjmując dalekobieżne pociągi z Warszawy, Katowic, czy z Wrocławia. Od 2026 roku, ruch pasażerski został zawieszony, z powodu modernizacji linii na potrzeby nowo powstałej elektrowni atomowej. Od zakończenia prac będzie istniała możliwość przywrócenia całorocznego przejazdu pociągów pasażerskich.

Ruch pasażerski Rok Wymiana pasażerska na dobę 2017 200-299 2022 300-499

Infrastruktura Stacja posiada tylko 2 tory główne – jeden przy peronie, zaś drugi służący do zmiany czoła pociągu. Stacja nie posiada obsady dyżurnego ruchu ani sygnalizacji – rozjazdy przestawia tutaj drużyna manewrowa. Obecnie kursują tutaj tylko pociągi pasażerskie, sporadycznie towarowe. Tuż za stacją istnieje jeszcze bocznica wczasów wagonowych. Pociągi spotkać tutaj można tylko podczas sezonu letniego – w pozostałej części roku ich kursowanie jest zawieszone. Od 1899 roku stacja posiadała własną lokomotywownię z obrotnicą. Wraz z postępującą motoryzacją linii, w tym wprowadzeniem lokomotyw spalinowych (w tym serii SM42), oraz wagonów motorowych, lokomotywownia straciła swoją rację bytu. Obiekt został wyłączony z eksploatacji, a tory i obrotnica zostały zdemontowane.

Gastronomia Od samego początku na stacji funkcjonowała restauracja. W pierwszych latach funkcjonowania jej dzierżawcą był Max Nitschke. Pod koniec lat trzydziestych była prowadzona przez Martę Rossbach. Aktualnie restauracja na dworcu nie funkcjonuje.

Nazwy historyczne

1899-1945 - Leba Od 1945 - Łeba

Przypisy Wykaz stacji pasażerskich wraz z ich kategoryzacją oraz określeniem dostępności do obiektu, l.p. 232

Linki zewnętrzne

Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Łebie Kategoria:Stacje czołowe w Polsce Kategoria:Stacje i przystanki kolejowe w Polsce oddane do użytku w 1899 Kategoria:Historia Łeby