Konietlica łąkowa, konietlica złota (Trisetum flavescens (L.) P. Beauv.) – gatunek roślin z rodziny wiechlinowatych. Występuje w dużej części Europy (na północy jako gatunek introdukowany), w południowo-zachodniej Azji i północno-zachodniej Afryce. Introdukowany poza tym na oba kontynenty amerykańskie, w Azji do Himalajów i na Kamczatkę, Australii i Nowej Gwinei. W Polsce gatunek rozpowszechniony na południu, zwłaszcza na obszarach górskich i wyżynnych, na niżu rzadszy, zwłaszcza w środkowej i północno-wschodniej części kraju, przy tym też na północy uważany za gatunek introdukowany. Trawa łąkowa.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiatostan thumb|left|180px|Języczek i owłosiona blaszka Łodyga Źdźbło o wysokości 30–80 cm. Kwiaty Wiechy są luźno rozpostarte o długości sięgającej do 20 cm. Posiadają bardzo dużo jajowatych jasnożółtych lub złotożółtych kłosków.
Zastosowanie thumb|Łan konietlicy Cenna trawa pastewna. Lubi nawożenie. Uprawiana jest w kilku odmianach. Występuje przede wszystkim na wapieniach i glebach zasadowych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wiechlinowate