Joaquín Albarrán Maria y Dominguez (ur. 9 maja 1860 w Sagua la Grande, zm. 17 stycznia 1912 w Paryżu) – francuski lekarz urolog.
Życiorys Urodził się w małej miejscowości Sagua La Grande na Kubie, w czasie gdy ta należała jeszcze do Hiszpanii. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Hawanie prowadzonej przez jezuitów. Gdy miał 9 lat, on i czwórka rodzeństwa zostali osieroceni; adoptował go hiszpański chirurg, dr Fabregas. Albarrán studiował medycynę w Hawanie i Barcelonie, w 1877 roku w wieku zaledwie 17 lat został licencjatem. Studia ukończył z wyróżnieniem w Madrycie. Jego dysertacja doktorska dotyczyła gruźlicy wrodzonej. W 1878 roku przyjechał kontynuować edukację do Paryża. Pracował w Laboratorie d’Histologie u prof. Édouarda Brissauda, wówczas napisał pracę dotyczącą guzów jąder. Dalsze prace histologiczne prowadził u Louisa-Antoine'a Ranviera. Ranvier i Louis Pasteur przekonali Albarrána, by pozostał w Paryżu. Jego nauczycielami byli także Ulysse Trálat, Jacques-Joseph Grancher i Jean François Auguste Le Dentu. Pod wpływem Jeana Casmira Félixa Guyóna zdecydował się dalej specjalizować w urologii. W 1906 roku Albarrán zastąpił Guyóna na stanowisku dyrektora kliniki urologicznej Szpitala Necker (Hôpital Necker). Guyón opisał ucznia jako "w istocie doskonałego chirurga, wielkiego umysłu i wielkiego serca [...] wszystkie jego umiejętności osiągnęły ten sam stopień: najwyższy".
Dorobek naukowy Albarrán jako pierwszy francuski lekarz wykonał przezkroczową prostatektomię. Ulepszył wprowadzoną przez Leopolda Caspera i Maxa Nitzego technikę cystoskopii. Jako pierwszy wykonał planową nefrostomię i zauważył, że w bezmoczu spowodowanym kamicą drenaż przez nefrostomię ma decydujące znaczenie zanim podejmuje się leczenie kamicy. Zaprojektował siatkę katgutową do założenia na pękniętą torebkę nerki w tępych urazach tego narządu.
Trzykrotnie zdobył nagrodę Goddarda, otrzymał nagrodę Tremblaya, w 1912 roku był nominowany do Nagrody Nobla.
Nazwisko Albarrána upamiętnione jest w kilku eponimach medycznych: zespół Albarrana-Ormonda: zapalne włóknienie przestrzeni zaotrzewnowej gruczoły Albarrana: małe gruczoły w śluzówce trójkąta pęcherza moczowego test Albarrana: badanie określające stopień niewydolności nerki przez pomiar objętości moczu i jego zagęszczenia objaw Albarrana: objaw w raku miedniczki nerkowej.
Wybrane prace Guyon, Albarran. Anatomie et physiologie pathologique de la rétention de l’urine (1890) Traité des tumeurs de la verge (1892) Traité des maladies chirurgicales de la verge (1896) Sur un série de quarante opérations pratiqués sur la rein. Revue de chirurgie 16, ss. 882-884 (1896) Médecine opératoire des voies urinaires. Paris: Masson & Cie., 1909.
Bibliografia
Albarran, Joaquin. W: Pagel JL: Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin-Wien 1901, s. 1918.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuscy urolodzy Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1912