Tessa Jane McCormick Virtue (ur. 17 maja 1989 w London) – kanadyjska łyżwiarka figurowa, startująca w parach tanecznych ze Scottem Moirem. Trzykrotna mistrzyni olimpijska – z Vancouver (2010) i Pjongczangu (2018, w parach tanecznych i drużynowo), dwukrotna wicemistrzyni olimpijska z Soczi (2014, w parach tanecznych i drużynowo), trzykrotna mistrzyni świata (2010, 2012, 2017), trzykrotna mistrzyni czterech kontynentów (2008, 2012, 2017), multimedalistka finału Grand Prix (zwycięstwo w 2016 roku) oraz 8-krotna mistrzyni Kanady (2008–2010, 2012–2014, 2017, 2018).
Virtue i Moir wielokrotnie bili rekordy świata w notach otrzymywanych od sędziów. Należy do nich historyczny rekord świata w tańcu oryginalnym przed zmianą przepisów w 2010 roku. W latach 2008–2018, przez 8 sezonów ich występów na arenie międzynarodowej, para Virtue i Moir nie zajęła miejsca poniżej podium, a w trakcie całej kariery seniorskiej stało się to tylko trzykrotnie na 45 startów.
Po Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 w Soczi ogłosili zakończenie kariery, jednak po dwóch sezonach przerwy zdecydowali się na powrót do rywalizacji, co ogłosili 20 lutego 2016 roku. W pierwszym sezonie po powrocie (2016/2017) byli bezkonkurencyjni.
9 lutego 2018 roku Virtue i Moir byli chorążymi reprezentacji Kanady na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 w Pjongczangu. Po raz pierwszy w historii flaga Kanady była niesiona przez dwóch chorążych.
Dokładnie dwa lata po powrocie do zawodów, 20 lutego 2018 roku zdobyli swój trzeci złoty medal olimpijski, zostając najbardziej utytułowaną parą taneczną w historii łyżwiarstwa figurowego, niejednokrotnie określaną mianem legendarnej.
Po 22 latach wspólnej jazdy 17 września 2019 roku Virtue i Moir oficjalnie ogłosili zakończenie kariery.
Życie prywatne Tessa Virtue urodziła się w London, w kanadyjskiej prowincji Ontario. Jest najmłodszą z czwórki dzieci Kate Wiese i Jima Virtue – ma dwóch braci Kevina i Caseya oraz siostrę Jordan. Jej ojciec jest prawnikiem. W dzieciństwie trenowała gimnastykę oraz balet. W wieku dziewięciu lat zdecydowała się w pełni poświęcić łyżwiarstwu figurowemu oraz partnerstwu ze Scottem. Od 13. roku życia mieszkała Canton w stanie Michigan w Stanach Zjednoczonych, gdzie trenowała pod okiem rosyjskiej trenerki Mariny Zujewy. Virtue i Moir godzili treningi z nauką, zaś Tessa pominęła 8. klasę, aby dołączyć do starszego Scotta w Bluevale Collegiate Institute. W tym czasie wspólnie ze Scottem dołączyła do klubu sportowego Arctic Edge FSC, którego członkami byli m.in. Meryl Davis i Charlie White. W późniejszych latach studiowała psychologię na Uniwersytecie Zachodniego Ontario. W październiku 2019 Virtue i Moir otrzymali stopnie doktora nauk prawnych honoris causa na Uniwersytecie Zachodniego Ontario.
Virtue i jej partner sportowy Scott Moir deklarują, że w życiu prywatnym są przyjaciółmi.
W 2022 roku zaręczyła się z kanadyjskim hokeistą NHL Morganem Riellym. Para pobrała się na pod koniec 2023 roku podczas ceremonii w Toronto. W maju 2024 roku ogłosili, że spodziewają się pierwszego dziecka. Ich syn McCormick „Mick” Rielly przyszedł na świat w sierpniu 2024 roku.
W 2023 roku ukończyła studia magisterskie na kierunku pozytywna psychologia stosowana na Uniwersytecie Stanu Pensylwania.
Kariera Początki Virtue nauczyła się jeździć na łyżwach w wieku 6 lat, gdyż nie chciała być jedyną osobą w klasie, która nie umiała na nich jeździć podczas wycieczki szkolnej na lodowisko. Podstaw łyżwiarstwa uczył ją brat przed swoimi treningami na lodowisku, na którym trenowała jego drużyna hokejowa. Następnie Tessa brała kolejne lekcje łyżwiarstwa, uczyła się skoków łyżwiarskich, a nawet przez rok występowała w drużynie łyżwiarstwa synchronicznego. Rok później, w październiku 1997 roku, jej partnerem sportowym został Scott Moir. Oboje dotychczas trenowali jazdę indywidualną, jednak zostali dobrani w parę przez ciotkę Scotta (siostra bliźniaczka jego matki) i ich trenerkę – Carol Moir, która jako pierwsza postawiła ich obok siebie na lodowisku w Ilderton, żeby porównać, czy ich wzrost pozwoli im na wspólne występy. Tessa po znalezieniu partnera, z którym mogłaby występować w konkurencji par tanecznych, natychmiast porzuciła jazdę indywidualną i w wieku 9 lat ostateczne zrezygnowała z oferty prestiżowej szkoły baletowej National Ballet School of Canada, do której uczęszczała latem. Para Virtue i Moir oficjalnie rozpoczęła swoją współpracę, mając jedynie 7 i 9 lat, ale w pierwszych wspólnych zawodach wystąpili dopiero rok później. W styczniu 1999 roku wygrali pierwsze zawody rangi prowincjonalnej w Woodstock w Ontario.
Kariera juniorska Sezon 2002–03 Przed sezonem 13-letnia Tessa i 15-letni Scott przenieśli swoje treningi z rodzinnych stron do Kitchener-Waterloo, gdzie ich trenerką i choreografką była Suzanne Killing, zaś później ich drugim trenerem został Paul MacIntosh. Ich kariera juniorska rozpoczęła się oficjalnie na mistrzostwach Kanady w 2003 roku, gdzie w tej kategorii zajęli 7. miejsce. Następnie w tym samym roku, mając jedynie 14 (Tessa) i 16 lat (Scott), wyjechali do Stanów Zjednoczonych, do Detroit w stanie Michigan, by tam trenować u rosyjskich trenerów – Igora Szpilbanda i Mariny Zujewej w klubie Arctic Edge FSC.
Sezon 2003–04 W sezonie 2003/2004 zadebiutowali w zawodach z cyklu Junior Grand Prix. Po zwycięstwie w mistrzostwach Kanady juniorów, zakwalifikowali się na mistrzostwa świata juniorów, gdzie zajęli 11. pozycję.
mały|Mistrzostwa świata juniorów (2005)
Sezon 2004–05 W sezonie 2004/2005 Virtue i Moir rozpoczęli rywalizację na zawodach krajowych jako seniorzy, pozostając przy tym juniorami na arenie międzynarodowej. Zdobyli swoje pierwsze medale Junior Grand Prix – srebro we Francji i złoto w Chinach. Dało im to kwalifikację do finału Junior Grand Prix 2004, w którym zdobyli srebro, ustępując jedynie amerykańskiej parze Matthews / Zavozin. W debiucie na seniorskich mistrzostwach Kanady zajęli 4. lokatę, a udany sezon zwieńczyli wicemistrzostwem świata juniorów w Kitchener, po raz drugi przegrywając z Amerykanami.
Sezon 2005–06 W sezonie 2005/2006 byli niepokonani w zawodach juniorskich. W cyklu Junior Grand Prix zwyciężyli w zawodach w Andorze i Kanadzie. Po zakwalifikowaniu się do finału cyklu zdobyli złoto i pokonali w nim Amerykanów Meryl Davis i Charliego White’a, którzy później zostali ich największymi rywalami w całej karierze, oraz inną, utytułowaną w późniejszym czasie parę włoską – Annę Cappellini i Lucę Lanotte. Następnie Tessa i Scott zdobyli swój pierwszy medal mistrzostw Kanady w kategorii seniorów – brąz, dzięki czemu zostali pierwszą rezerwową parą na zbliżające się wtedy Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006 w Turynie (Kanada miała w tamtym czasie dwie kwalifikacje olimpijskie w konkurencji par tanecznych). Jak stwierdzili w wywiadach po latach, mieli wtedy nadzieję na debiut olimpijski, jednak ostatecznie do niego nie doszło, a ich nowym celem automatycznie stały się kolejne igrzyska. Zamiast występu na igrzyskach otrzymali możliwość debiutu w międzynarodowych zawodach seniorskich. Podczas mistrzostw czterech kontynentów w Colorado Springs zdobyli brązowy medal, ustępując na podium reprezentantom Stanów Zjednoczonych – parze Belbin / Agosto oraz Matthews / Zavozin. Na zwieńczenie sezonu Tessa i Scott jako pierwsza kanadyjska para w historii zostali mistrzami świata juniorów (13 lat później podczas mistrzostw świata juniorów 2019 ich sukces powtórzyła inna kanadyjska para Lajoie / Lagha).
Kariera seniorska mały|Skate Canada International 2006
Sezon 2006–07 W swoim pierwszym w pełni seniorskim sezonie prezentowali się w tańcu oryginalnym (OD) Assassination Tango oraz tańcu dowolnym (FD) Valse Triste. W swoim debiucie na zawodach z cyklu Grand Prix, Skate Canada International 2006 zdobyli srebrny medal, plasując się za rodakami – parą Marie-France Dubreuil i Patrice Lauzon, których niejednokrotnie wymieniali w wywiadach jako swój autorytet, inspirację i przyjaciół, którzy pomagają im w wejściu do seniorskiego łyżwiarstwa. W następnych zawodach, Trophée Eric Bompard 2006 Virtue i Moir uplasowali się na 4. pozycji. W tym samym roku zostali wicemistrzami Kanady, ponownie ustępując jedynie Dubreuil i Lauzonowi, dla których był to ostatni sezon w karierze, a Virtue i Moir byli uważani za naturalnych następców tej pary. Następnie Tessa i Scott obronili brąz mistrzostw czterech kontynentów i zadebiutowali na mistrzostwach świata, gdzie zajęli 6. miejsce.
mały|Pierwszy tytuł mistrzów czterech kontynentów (2008)
Sezon 2007–08 W kolejnym sezonie wykonywali taniec oryginalny Dark Eyes oraz taniec dowolny do piosenek z filmu Parasolki z Cherbourga, uważany za jeden z pierwszych legendarnych tańców tej pary.
W tym sezonie zajmowali konsekwentnie pierwsze i drugie miejsce na Skate Canada International 2007 i NHK Trophy 2007. Wysokie lokaty w zawodach Grand Prix dały im awans do finału, gdzie jako debiutanci zajęli 4. miejsce. Następnie na mistrzostwach Kanady w 2008 roku zdobyli pierwszy tytuł mistrzowski. Dobrą passę kontynuowali na mistrzostwach czterech kontynentów w Goyang, gdzie zdobyli pierwszy (z trzech) tytuł mistrzowski, po raz kolejny pokonując amerykańską parę Davis / White, z którą kontynuowali rywalizację rozpoczętą jeszcze w czasach juniorskich, należąc jednocześnie do tego samego klubu i trenując u tych samych trenerów. Z kolei na kończących sezon mistrzostwach świata w Göteborgu zdobyli srebro tuż za Francuzami Isabelle Delobel i Olivierem Schoenfelderem, jednocześnie zwyciężając w segmencie tańca dowolnego. Od tego momentu Virtue i Moir nie zajęli w swojej późniejszej karierze miejsca poniżej podium.
mały|left|„The Goose” na mistrzostwach czterech kontynentów (2009)
Sezon 2008–09 W październiku 2008 roku zostało zdiagnozowane, że Tessa cierpi przewlekle na zespół ciasnoty przedziałów powięziowych (ang. chronic exertional compartment syndrome) spowodowany wysiłkowym przeciążeniem dolnej części nóg, który spowodował silne bóle i obrzęki. Tessa i Scott wycofali się ze startów w pierwszej części sezonu, Grand Prix, a Tessa poddała się pierwszej operacji. W czasie jej rehabilitacji Scott trenował indywidualnie, zaś Tessa utrzymywała, że operacja udała się i po raz pierwszy od dawna nie czuje bólu podczas jazdy na łyżwach. Do treningów wróciła już na początku grudnia 2008 roku, choć po kilku latach stwierdziła, że prawdopodobnie zrobiła to zbyt wcześnie.
Po powrocie do rywalizacji Tessa i Scott obronili tytuł mistrzów Kanady, a na mistrzostwach czterech kontynentów zdobyli srebro, przegrywając z Davis i White’em. Pomimo małej liczby treningów utrzymali medalową passę i stanęli także na podium mistrzostw świata, gdzie zdobyli brązowy medal za parą rosyjską Oksana Domnina / Maksim Szabalin oraz reprezentantami Stanów Zjednoczonych – parą Tanith Belbin / Benjamin Agosto.
W tym sezonie prezentowali taniec oryginalny Won't You Charleston with Me oraz taniec dowolny The Great Gig In The Sky do piosenek Pink Floyd, w którym po raz pierwszy wykonali swoje popisowe podnoszenie po linii prostej „The Goose”, które w przyszłości stało się ich znakiem rozpoznawczym i elementem wielu kolejnych programów, m.in. tańca dowolnego na igrzyskach olimpijskich w 2010 roku.
thumb|Taniec oryginalny Farrucas na igrzyskach olimpijskich (2010) thumb|Virtue i Moir ze złotymi medalami olimpijskimi (2010)
Sezon 2009–10