Jan Legierski (ur. 17 czerwca 1911 w Koniakowie, zm. 1944) – polski narciarz, medalista mistrzostw Polski.
Ukończył szkołę podstawową w Koniakowie. Reprezentant Polski w kombinacji klasycznej, mistrz Węgier, najlepszy narciarz Okręgu Śląskiego. W 1934 brązowy medalista mistrzostw Polski w sztafecie 5 x 10 km i konkursie skoków w barwach Śląskiego Klubu Narciarskiego.
Karierę Legierskiego przerwał wypadek w czasie zawodów w Wiśle-Łabajowie. Po powrocie nie zdołał odzyskać dawnej formy. W 1939 dołączył do partyzantów – zginął w walce z Niemcami bądź został przez nich aresztowany i zamordowany w Ratyzbonie.
W Istebnej organizowano zawody narciarskie o puchar jego imienia.
Był żonaty (żona Władysława); pozostawił troje dzieci m.in. syna Kornela oraz córki Genowefę i Martę.
Zobacz też Jan Legierski (ur. 1952) – inny narciarz, również z Koniakowa;
Bibliografia Golec J., Bojda S., Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, t. 1, Cieszyn 1993, s. 175. Bogdan Tuszyński Księga sportowców polskich ofiar II wojny światowej: 1939–1945 wyd. Warszawa 1999 Andrzej Więcek, Zbigniew Łojewski, Henryk Kurzyński, Adam Parczewski, Maciej Rychwalski, Janusz Waśko Mistrzostwa Polski w narciarstwie klasycznym i alpejskim 1920-2013, wyd. Nowy Sącz-Warszawa-Zamość 2014
Kategoria:Ludzie związani ze Śląskiem Cieszyńskim Kategoria:Polscy narciarze Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1944