Amficjony (Amphicyonidae) – wymarła rodzina ssaków drapieżnych żyjących od późnego eocenu do późnego miocenu 37-9 milionów lat temu (MLT). Z jęz. angielskiego nazywane niedźwiedziopsami. Wcześniej zaliczane były w randze podrodziny Amphicyoninae do psowatych.
Klasyfikacja thumb|left|Rysunek przedstawiający amficjona thumb|right|250px|Rekonstrukcja Amphicyon ingens Kiedy jeszcze amficjony były uważane za bliskich krewnych niedźwiedziowatych, pewne dowody zasugerowały, że mogą one należeć do najbardziej pierwotnej grupy psokształtnych.
Opis Zwierzęta te były wysokości baribala, dzisiejszego gatunku niedźwiedzia. Prawdopodobnie czatowały w ukryciu na zdobycz, albowiem ich krótkie nogi przystosowane były do krótkiego biegu po gwałtownym zrywie. Swe młode wychowywały w norach pod ziemią.
Migracje Podczas wczesnego miocenu duża liczba tych drapieżników wyemigrowała poprzez Eurazję do Ameryki Północnej. Ta grupa zaliczana jest do podrodziny Amphicyoninae ze Starego Świata. Najwcześniej pojawiła się wielka Ysengrinia, po niej zaś Cynelos, aż w końcu Amphicyon. Napływ niedźwiedziopsów, którym towarzyszyły kopytne Starego Świata i małe ssaki, znamionował długi okres (23-16,5 MLT) wymiany fauny pomiędzy Azją i Ameryką Północną poprzez Cieśninę Beringa. Przedstawiciele podrodziny Daphoeninae (Daphoenodon, Borocyon) i Temnocyoninae koegzystowały z rodzajami z Amphicyoninae ze Starego Świata (Ysengrinia, Amphicyon, Cynelos) 23,7-17,5 MLT. Były tu obecne jak na razie największe lądowe drapieżniki (masa 50-100 kg), które wyewoluowały na kontynencie północnoamerykańskim. Rodzaje przybyłe, jak Ysengrinia, Cynelos i Amphicyon, pojawiły się tam odpowiednio 23, 19,2 i 18,8 MLT. Zapoczątkowana tak podróż euroazjatyckich niedźwiedziopsów do Ameryki trwała do środkowego miocenu.
Systematyka Podrodzina Amphicyoninae Agnotherium A. antiquus A. grivense Amphicyon A. frendens A. bohemicus A. castellanus A. caucasicus A. galushai A. giganteus A. ingens A. intermedius (typowy) A. laugnacensis A. longiramus A. major A. pontoni A. reinheimeri A. riggsi A. tairumensis A. ulungurensis Amphicyonopsis A. serus Brachycyon B. reyi B. palaeolycos B. gaudryi Cynelos C. caroniavorus C. crassidens C. helbingo C. idoneus C. jourdan C. lemanensis C. pivetaui C. rugosidens C. schlosseri C. sinapius Cynodictis C. lacustris Euroamphicyon E. olisiponensis Gobicyon G. macrognathus G. zhegalloi Guangxicyon G. sinoamericanus Haplocyon H. elegans H. crucians Haplocyonoides H. mordax H. serbiae H. ponticus Haplocyonopsis Harpagocyon Heducides Ischyrocyon I. gidleyi Paradaphoenus P. cuspigerus P. minimus P. tooheyi Pericyon Pliocyon P. medius P. robustus Proamphicyon Protemnocyon Pseudarctos P. bavaricus Pseudamphicyon P. bavaricus Pseudocyon P. sansaniensis P. steinheimensis P. styriacus Pseudocyonopsis P. ambiguus P. antiquus P. quercensis Symplectocyon Ysengrinia Y. americanus Y. depereti Y. geraniana Y. ginsburg Y. tolosana Podrodzina Daphoeninae (Ameryka Północna) Adilophontes A. brachykolos Borocyon Brachyrhyncocyon B. dodgei B. montanus Daphoenictis D. tedfordi Daphoenodon D. falkenbachi D. notionastes D. robustum D. periculosus D. skinneri D. superbus Daphoenus D. dodgei = Daphoenocyon dodgei D. felinus D. hartshornianus D. inflatus D. lambei D. nebrascensis D. socialis D. transversus D. vetus Paradaphoenus P. cuspigerus P. minimus P. tooheyi Podrodzina Temnocyoninae (Ameryka Północna) Mammacyon M. obtusidens Temnocyon T. altigenis T. ferox T. percussor T. venator Podrodzina Thanmastocyoninae
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wymarłe drapieżne