Tadeusz Szczepan Poklewski-Koziełł (ur. 16 stycznia 1932 w Kostykach w gminie Kościeniewicze, zm. 26 września 2015 w Łodzi) – polski archeolog, profesor Instytutu Archeologii i Etnologii PAN.
Życiorys Urodził się w majątku Kostyki koło Serwecza w gminie Kościeniewicze w powiecie wilejskimWg nekrologu opublikowanego przez rodzinę. Był synem Tadeusza ziemianina, prawnika, weterana wojny 1920 odznaczonego Krzyżem Walecznych, oboźnego Obozu Wielkiej Polski na powiat wilejski, w czasie II wojny światowej oficera AK rozstrzelanego przez Niemców 10 lipca 1942 na terenie więzienia w Wilejce. Jego matką była Magdalena z NiezabytowskichTadeusz Szczepan Poklewski-Koziełł Mój Ojciec Porucznik rezerwy Tadeusz Poklewski--Koziełł 7 X 1890–10 VII 1942 wyd. Łódź 2013. W 1945 razem z matką i rodzeństwem znalazł się w Łodzi, gdzie ukończył naukę w XV Liceum Ogólnokształcącym. Wtedy wstąpił do harcerstwa. Po maturze w 1949 podjął studia z zakresu historii sztuki na Uniwersytecie Łódzkim u profesora Rajmunda Gostowskiego kierunek ten został jednak zlikwidowany i Tadeusz Poklewski przeniósł się na archeologię do profesora Konrada Jażdżewskiego, którego od roku 1950, został współpracownikiem w ramach Kierownictwa Badań nad Początkami Państwa Polskiego.
Od 1952 zajął się gromadzeniem źródeł do zagadnienia wczesnośredniowiecznych mis brązowych z terenu Europy Temat ten stał się podstawą Jego tezy doktorskiej obronionej w 1961, zakończonej publikacją. Kolejną był artykuł zawierający społeczną analizę pochówków z wczesnośredniowiecznego cmentarzyska w Lutomiersku k. Łodzi (1959 r.) oraz opracowania wyników badań Kolegiaty Tumskiej (1960). Dorobek ten zaowocował udziałem Tadeusza Poklewskiego w studiach uzupełniających na Uniwersytecie Poitiers w 1962, gdzie wszedł w skład zespołu badającego opuszczone wsie francuskie.
W latach 1969–1972 prowadził badania i wykopaliska w Spicymierzu, które były podstawą jego pracy habilitacyjnej obronionej w 1975 w Instytucie Historii Materialnej PAN w Warszawie. Głównym przedmiotem zainteresowań i kolejnych badań były założenia obronne, zamki w Besiekierach (1971), Łęczycy (1973–1974), Lutomiersku (1976) i Zamek Królewski w Kaliszu (1980–1987). Wreszcie wieloletnie (1972–1980) badania zamku w Bolesławcu nad Prosną, zakończone stworzeniem rezerwatu archeologiczno-architektonicznego. W latach 1980 oraz 1988–1995 kierował badaniami miasta Dąbrówna, zniszczonego przez pożar przed bitwą grunwaldzką. W 1991 zaproszony został, jako jedyny polski uczony, do podjęcia trzyletnich badań zamku Koenigsbourg w Alzacji.
Tadeusz Poklewski był członkiem Łódzkiego Towarzystwa Naukowego i Kaliskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk.
Został pochowany na cmentarzu komunalnym Doły w Łodzi. Żoną profesora była Krystyna Poklewska, historyk literatury.
Odznaczenia i wyróżnienia Za swoją prace odznaczony został Krzyżami Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, złotą odznaką „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”Jan Gromnicki Prof. dr hab. Tadeusz Poklewski-Koziełł, archeolog, badacz i konserwator zabytków architektury (1932–2015) [w:] "Wiadomości Konserwatorskie" 43/2015 s.120-121.
Wybrane publikacje Średniowieczne zamki między Prosną i Pilicą. Łódź 1992. Rubież Prosny i Baryczy 1333–1401. Fortyfikacje stałe. Łódź 1994. Studia o zamkach średniowiecznych Łęczyca: Historia i współczesność Zamek w Łęczycy Kolegiata w Tumie k. Łęczycy Zamek w Koźminie. Cz. 1: Dzieje budowlane Dzieje Bolesławca nad Prosną Misy brązowe z XI, XII i XIII wieku
Przypisy
Kategoria:Polscy archeolodzy Kategoria:Calisianiści Kategoria:Członkowie Łódzkiego Towarzystwa Naukowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Ludzie związani z Kaliszem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Honorowi obywatele Łęczycy Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 2015 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Doły w Łodzi Kategoria:Absolwenci szkół średnich w Łodzi