Walther Carl Eduard Kausch (ur. 17 lipca 1867 w Królewcu, zm. 24 marca 1928 w Berlinie) – niemiecki chirurg. Jest uważany za jednego z twórców chirurgii trzustki.
Życiorys Walther Kausch urodził się w Królewcu; gdy miał 5 lat jego ojciec, urzędnik kolejowy, przeniósł się z rodziną do Strasburga. Od 1885 do 1890 studiował medycynę na Uniwersytecie w Strasburgu, gdzie 8 lipca 1890 otrzymał dyplom lekarza. W 1887 roku w Królewcu poznał chirurga Jana Mikulicza-Radeckiego. 1 kwietnia 1887 został zastępcą ordynatora kliniki chirurgicznej Uniwersytetu w Królewcu. Od 1890 do 1892 pracował w klinice psychiatryczno-neurologicznej u Friedricha Jolly’ego i Karla Fürstnera, następnie od 1892 do 1896 w klinice Bernharda Naunyna. Habilitację z medycyny wewnętrznej uzyskał w 1896: rozprawa habilitacyjna Kauscha „Über den Diabetes mellitus der Vögel” dotyczyła cukrzycy u ptaków, i została przedstawiona na Uniwersytecie w Strasburgu. Później Kausch zmienił zainteresowania na chirurgię i od 1896 do 1906 pracował we Wrocławiu w Klinice Chirurgicznej Mikulicza. 20 grudnia 1902 otrzymał tytuł profesora. 2 stycznia 1902 ożenił się z córką szefa, Marią Mikulicz. Po śmierci Mikulicza objął wrocławską klinikę.
W 1905 roku został mianowany dyrektorem Szpitala Miejskiego Augusty-Viktorii w Berlinie-Schönebergu, i pozostał na tym stanowisku do śmierci.
W 1910 roku zmarł z powodu zapalenia wyrostka jego najstarszy syn, 6,5-letni Wolfgang („Wolfi”). Kausch sam przeprowadził zakończoną niepowodzeniem operację. Kausch miał jeszcze ośmioro dzieci, jedno dziecko zmarło wkrótce po urodzeniu. Podczas I wojny światowej przez półtora roku służył w armii niemieckiej jako lekarz oddziałowy, został przeniesiony do rezerwy po tym jak został ranny.
Kausch zajmował się radiologią od początku jej powstania i był jedną z pierwszych ofiar promieni rentgenowskich; szczególnie uszkodzoną promieniowaniem miał lewą rękę.
Jako pierwszy na świecie operował raka głowy trzustki z oszczędzeniem odźwiernika żołądka. Metoda Kauscha na wiele lat została zapomniana, by jako pankreatoduodenektomia (operacja Whipple’a) stać się standardem w chirurgii trzustki. mały|150px|Nagrobek Walthera Kauscha w Świebodzicach W marcu 1928 poważnie zachorował i rozpoznał u siebie zapalenie pęcherzyka żółciowego. Jego lekarz Wedekind nie zgodził się z rozpoznaniem, prawidłowo diagnozując zapalenie wyrostka. Opóźnioną operację przeprowadził dr Sultan. W stosunkowo dobrym stanie w 12. dobie po operacji Kausch został wypisany do domu, zmarł o godzinie 1 następnej nocy 24 marca 1928 z powodu zatorowości płucnej spowodowanej zakrzepicą żyły głównej dolnej. Został pochowany obok Mikulicza w rodzinnym grobowcu w Świebodzicach, w którym spoczywa też jego syn Wolfgang (1903-1910) i żona Maria (1883-1944). Grób zachował się do dziś.
Prace Ueber den Gehalt der Leber und der Galle an Cholestearin unter pathologischen Verhältnissen. Strassburg, 1891 Über den Diabetes mellitus der Vögel. 1896. Chirurgie des Magens und Darmes. W: Handbuch der praktischen Chirurgie, vol. III, Stuttgart, 1899-1921. Ueber Magenektasie bei Rückenmarksläsion (1901) Erkrankungen der Brustdrüse. Deutsche Klinik (1905) Zur Frage der freien Transplantation toten Knochens; Erwiderung an Herrn Axhausen (1909) Zur Technik der Amputation bei Gangrän und Phlegmone (Diabetes). Münchener Medizinische Wochenschrift (1910) Ueber Gallenweg-Darmverbindungen. Arch. f. klin. Chir. (1912) Pathologie und Therapie des Ileus. Gesammelte Abhandlungen aus dem Gebiete der Verdauungskrankheiten. H. 5-6. Halle a. S.: C. Marhold, 1915
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Królewcu Kategoria:Niemieccy chirurdzy Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Zmarli w 1928