Łebień – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1945–1954 i 1973–1976. Do 28 września 1954 oraz od 1 stycznia 1973 do 30 czerwca 1976 w woj. gdańskim, a następnie w woj. słupskim (dzisiejsze woj. pomorskie). Siedzibą władz gminy był Łebień.
Gmina Łebień powstała po II wojnie światowej (1945) na terenie tzw. Ziem Odzyskanych (tzw. III okręg administracyjny – Pomorze Zachodnie). 25 września 1945 gmina – jako jednostka administracyjna powiatu lęborskiego – została powierzona administracji wojewody gdańskiego, po czym z dniem 28 czerwca 1946 roku weszła w skład woj. gdańskiegoNa podstawie ustawy z dnia 11 września 1944 o organizacji i zakresie działania rad narodowych () oraz dekretu z 23 listopada 1944 roku o organizacji i zakresie działania samorządu terytorialnego (). Według stanu z 1 lipca 1952 roku gmina była podzielona na 10 gromad: Białogarda, Garczegorze, Janowice, Janowiczki, Kopaniewo, Krępa Kaszubska, Lędziechowo, Łebień, Rekowo i TawęcinoWykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa. Gmina została zniesiona 29 września 1954 wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin.
Jednostkę reaktywowano 1 stycznia 1973 w tymże powiecie i województwie. 1 czerwca 1975 gmina weszła w skład nowo utworzonego woj. słupskiego.
1 lipca 1976 gmina została zniesiona, a jej tereny przyłączone do gmin: Nowa Wieś Lęborska (obszary sołectw: Łebień, Krępa Kaszubska, Karlikowo i Tawęcino), Wicko (obszary sołectw: Maszewko i Wojciechowo).
Przypisy
Kategoria:Dawne gminy w województwie gdańskim Kategoria:Dawne gminy w województwie słupskim