François Cheng (; ur. 30 sierpnia 1929 w Nanchang) – pisarz, poeta, eseista, tłumacz i kaligraf francuski chińskiego pochodzenia. Studiował na uniwersytecie w Nankinie. W 1949 roku przeprowadził się do Francji. Początkowo pracował tam jako wykładowca m.in. w École des Langues Orientales. W latach 80. XX wieku zaczął pisać wiersze w języku francuskim. W 2002 roku wybrano go (jako pierwszą w historii osobę pochodzenia azjatyckiego) do Akademii Francuskiej. Zgodnie z duchem buddyzmu i taoizmu Cheng dąży w swoich utworach do osiągnięcia harmonii i poczucia Jedni, obrazuje przemianę i zarazem jedność losu człowieka i świata-kosmosu. Oprócz zbiorów wierszy Cheng opublikował kilka książek o chińskiej poezji i malarstwie, a także kilka powieści m.in. Le dit de Tianyi (1998) uhonorowana prestiżową Prix Femina opowieść o dramatycznej miłości w komunistycznych Chinach, która jest jednocześnie oskarżeniem maoistowskiej dyktatury.
Prace Analyse formelle de l'œuvre poétique d'un auteur des Tang: Zhang Ruoxu (1970) Le Pousse-pousse, (tłumaczenie Lao She, 1973) L'Écriture poétique chinoise (1977) Vide et plein: le langage pictural chinois (1979) L'espace du rêve: mille ans de peinture chinoise (1980) Sept poètes français (1983) Henri Michaux, sa vie, son œuvre (1984) Chu Ta : le génie du trait (1986) Some Reflections on Chinese Poetic Language and its Relation to Chinese Cosmology dans The Vitality of the Lyric Voice (1986) The Reciprocity of Subject and Object in Chinese Poetic Language dans Poetics East and West (1988) De l'arbre et du rocher (1989) Entre source et nuage, Voix de poètes dans la Chine d'hier et d'aujourd'hui (1990) Saisons à vie (1993) Trente-six poèmes d'amour (1997) Quand les pierres font signe (współautor: Fabienne Verdier, 1997) Le Dit de Tyanyi (1998, Prix Femina) Shitao : la saveur du monde (1998, Prix André Malraux) Cantos toscans (1999) D'où jaillit le chant (2000) Double chant (2000, Prix Roger Caillois) Et le souffle devient signe (2001) Qui dira notre nuit (2001) L'éternité n'est pas de trop, Albin Michel, (2002) Le Dialogue, Une passion pour la langue française, Desclée de Brouwer, (2002) Le Long d'un amour, Arfuyen, (2003) Le Livre du vide médian, Albin Michel, (2004) Que nos instants soient d'accueil, (współautor: Francis Herth, 2005) À l'orient de tout, Gallimard, (2005) Cinq méditations sur la beauté, Albin Michel, (2006)
Przypisy
Kategoria:Eseiści francuskojęzyczni Kategoria:Francuscy eseiści XX wieku Kategoria:Francuscy eseiści XXI wieku Kategoria:Francuscy poeci XX wieku Kategoria:Francuscy poeci XXI wieku Kategoria:Francuscy prozaicy XX wieku Kategoria:Francuscy prozaicy XXI wieku Kategoria:Pisarze związani z Nankinem Kategoria:Poeci francuskojęzyczni Kategoria:Prozaicy francuskojęzyczni Kategoria:Urodzeni w 1929