7 Dywizja Kawalerii () – dywizja kawalerii Imperium Rosyjskiego.
Charakterystyka Przed I wojną światową 7 Dywizja Kawalerii wchodziła w skład 19 Korpusu Armijnego, a jej sztab w 1914 mieścił się we Włodzimierzu Wołyńskim. Po mobilizacji 1914 składała się z dwóch brygad z których pierwsza składała się z pułku dragonów i ułanów, a druga z huzarów i kozaków. Numery pułków odpowiadały numerowi dywizji. Pułki posiadały sześć szwadronów, a w pułku kozackim odpowiednikiem szwadronu była sotnia. Dywizja posiadała też oddział karabinów maszynowych (8 km) i dywizjon artylerii konnej. Doświadczenia zdobyte podczas wojny skutkowały zmianami organizacyjnymi. Na początku 1916 przydzielono dywizji batalion piechoty złożony z trzech spieszonych szwadronów. Jeszcze w tym samym roku pułki kawalerii zmniejszono do czterech szwadronów konnych, a dwa spieszono. Spieszone szwadrony powiększyły oddział piechoty do trzybatalionowego pułku. Dywizja otrzymała też dywizjon artylerii haubic (8 dział).
W lipcu 1917 dowództwo dywizji objął gen. mjr Piotr Wrangel (w tym czasie I Brygadą dowodził gen. Zykow, a stanowisko szefa sztabu zajmował płk SG von Dreier).
Struktura organizacyjna Organizacja w 1914 I Brygada Kawalerii – Kowel 7 Kinburnski pułk dragonów – Kowel 7 Olwiopolski pułk ułanów – Hrubieszów II Brygada Kawalerii (Włodzimierz) 7 Białoruski pułk huzarów – Włodzimierz 11 Doński pułk kozacki – Włodzimierz 7 dywizjon artylerii konnej – Włodzimierz Wołyński
Przypisy
Bibliografia
(en)
Kategoria:Dywizje kawalerii Imperium Rosyjskiego Kategoria:Wojsko we Włodzimierzu (Ukraina) Kategoria:Rosyjskie jednostki kawalerii utworzone w 1875 Kategoria:Rosyjskie jednostki kawalerii rozwiązane w 1918