Ṕ

Ṕ – litera alfabetu łacińskiego ze znakiem diakrytycznym w postaci ukośnej kreski.

W dawnym języku polskim thumb|Alfabet języka polskiego zaproponowany przez Jana Kochanowskiego, zawarty w traktacie Ortografia polska umieszczony w książce Nowy karakter polski wydanej w 1594 roku przez Jana Januszowskiego Litera ṕ występowała w zapisie języka średniopolskiego sugerowanym przez Jana Kochanowskiego w traktacie Ortografia polska, a także przez Jana Januszowskiego w Nowym karakterze polskim. Oznaczała zmiękczone p, które w szesnastowiecznej polszczyźnie pojawiało się w wygłosie. Jako przykład zastosowania Kochanowski podawał w swoim traktacie ortograficznym wyraz „łuṕ”, czyli drugą osobę liczby pojedynczej trybu rozkazującego od czasownika „łupić”, w odróżnieniu od rzeczownika „łup”, zapisywanego przez zwykłe p. W siedemnastym wieku zmiękczone wersje spółgłosek b, p, w i f zaczęły zanikać w wymowie, by w kolejnym stuleciu zniknąć całkowicie. W 1830 podczas prac nad reformą ortografii stwierdzono brak tych spółgłosek w językuKlemensiewicz w przypisie 403 (na s. 740) podaje jednak przykłady na to, że według niektórych autorów w wymowie istnienie tych spółgłosek utrzymywało się nieco dłużej, cytuje m.in. J. Rozwadowskiego, który w 1923 r. pisał „Oznaczanie miękkości wyszło z użycia dopiero pod koniec XIX wieku, chociaż w wymowie palatalność znikła już nieco wcześniej” (podkreślenie Z.K.)..

W innych językach Ṕ występuje również w zgodnej ze standardem ISO 9 transliteracji alfabetu abchaskiego jako odpowiednik znaku Ԥ/Ҧ, a także, w zapisie języka , którym posługuje się niewielka grupa rdzennych mieszkańców Ameryki z plemienia Washoe i w zapisie języka . Dawniej również w zapisie języka dolnołużyckiego.

Kodowanie + Unicode Symbol Kod Wielka litera Ṕ U+1E54 Mała litera ṕ U+1E55

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Litery łacińskie z akutem Kategoria:Diakrytyzowane litery P