240px|thumb|Autograf Holgera Drachmanna Holger Henrik Herholdt Drachmann (ur. 9 października 1846 w Kopenhadze, zm. 14 stycznia 1908 w Hornbæk na Zelandii) – duński pisarz, poeta i malarz.
Życiorys i twórczość Drachmann był synem znanego lekarza Andersa Georga Drachmanna, który w młodości był lekarzem okrętowym. Mając 19 lat, Drachmann poznał malarza Carla Blocha, który właśnie powrócił z zagranicy, i pod jego wpływem rozpoczął studia malarskie na Akademii Sztuk Pięknych w Kopenhadze. Studiował u profesora Sørensena, który ukierunkował go na malowanie scen z życia żeglarzy. Odniósł na tym polu niejeden sukces, lecz wskutek prywatnych kłopotów opuścił Danię i przez dłuższy czas przebywał w Londynie. Podróżował także po Europie (Anglia, Szkocja, Francja, Hiszpania, Włochy). Zaniechał wtedy malarstwa, prowadził zaś stamtąd ożywioną korespondencję, wkrótce zaczął regularnie pisać korespondencje dla duńskich gazet. W Londynie też poznał społeczne nieprawidłowości tamtej epoki.
Powróciwszy do Danii, mieszkał początkowo na wyspie Bornholm i uprawiał malarstwo (sceny morskie). W roku 1872 po przeniesieniu się do Kopenhagi związał się z kręgiem poetyckim nowoczesnego przełomu wokół Georga Brandesa. Jako entuzjastyczny pochwalca Komuny Paryskiej i ironizujący krytyk myślowego ograniczenia w Danii został do niego przyjęty z otwartymi ramionami. W swej późniejszej liryce opiewał morze jako symbol niepokoju, wolności i siły. Opisując życie rybaków w przeważnie realistycznych opowiadaniach dawał wyraz swego przywiązania do ojczyzny. Twórczość Drachmanna jest odbiciem problemów duńskiego mieszczaństwa i jej kierunek waha się pomiędzy umiarkowanym konserwatzymem a liberalizmem.
Drachmann, duch niespokojny, zmieniał tendencję i formę swych utworów, najwyżej wzniósł się w utworach mniejszych rozmiarów: w nastrojowych poezjach (od 1872), krótkich opowiadaniach i szkicach (głównie psychologicznych) oraz dramatach baśniowych. Był bardzo płodny, lecz nierówny, wykazywał często brak smaku; najsilniej działał przez świeżą bezpośredniość i prosty, męski styl swej prozy. Pierwotnie przedstawiciel lewicy literackiej pod przywództwem Brandesa, zrażony jego internacjonalizmem dał następnie wyraz gorącym uczuciom narodowym, by wreszcie stanąć znów w szeregach lewicowego radykalizmu.
Wybrane dzieła thumb|240px|Widok z mojej pracowni. Burza śnieżna. 26 grudnia 1906, 1907 Med Kul og Kridt (1872) Digte (1872) I Storm og Stille (1875) Tannhäuser (1877) Ranker og Roser (1879) Østen for Sol og Vesten for Måne (1880), wodewil Skyggebilleder (1883) Strandby Folk (1883), opera w 4 aktach, muzyka Juliusa Bechgaarda Der var engang (1885), wodewiil zawierający Midsommervise – Vi elsker vort land Sangenes Bog (1889) Forskrevet (1890) Unge Viser (1892) Vølund Smed (1894) Erindringen (1904)
Wydania "Samlede poetiske skrifter" (1906-9, 12 t.) "Poetiske skrifter i Udvalg" (1911-12, 10 t.)
Przypisy
Bibliografia Paul V. Rubow: Holger Drachmann. – Kopenhagen, Munksgaard, 1.1940 – 3.1950 Johannes Ursin: Bibliografi over litteraturen om Holger Drachmann. – Kopenhagen, Roskild & Bagger, 1959 Johannes Ursin: Holger Drachmann. – Kopenhagen, Roskild & Bagger, 1953 Dansk biografisk leksikon Wielka Ilustrowana Encyklopedia Powszechna, t. IV.
Kategoria:Artyści związani z Kopenhagą Kategoria:Duńscy malarze Kategoria:Duńscy poeci Kategoria:Duńscy pisarze Kategoria:Na podstawie starych encyklopedii Kategoria:Urodzeni w 1846 Kategoria:Zmarli w 1908 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kopenhadze