Ziaur Rahman (ur. 19 stycznia 1936 w Sylhet, zm. 30 maja 1981 w Chittagong) – bengalski polityk i wojskowy w randze generała, szef sztabu sił zbrojnych Bangladeszu (1975–1978). Prezydent Bangladeszu w latach 1978–1981.
Był jednym z przywódców bengalskiego ruchu niepodległościowego oraz założycielem i przewodniczącym Nacjonalistycznej Partii Bangladeszu (BNP) w latach 1978–1981.
Jego żoną była Chaleda Zia, późniejsza trzykrotna premier Bangladeszu.
Życiorys Ziaur Rahman urodził się 19 stycznia 1936 w bengalskiej muzułmańskiej rodzinie w wiosce Bagbari w Gabtali, w dystrykcie Bogra. Uczęszczał do Bogura Zilla School, a w 1946 przeniósł się w Hare School w Kalkucie. W sierpniu 1947 zamieszkał w Karaczi i kształcił się w Pakistańskiej Akademii Wojskowej w Abbottabadzie, którą ukończył w 1955.
W 1953 rozpoczął służbę w pakistańskiej armii. 23 marca 1971 wraz z wiernymi sobie oddziałami, rozpoczął zbrojne powstanie przeciwko Pakistańczykom, którego celem była niepodległość Bangladeszu. Odczytał proklamację niepodległości Bangladeszu przez radio Kalurghat 27 marca 1971https://bdnews24.com/bangladesh/2009/06/21/high-court-rules-on-historical-truth. Po uzyskaniu przez Bangladesz suwerenności, Ziaur Rahman służył w jego armii, zostając zastępcą szefa sztabu, a następnie szefem sztabu bengalskich sił zbrojnych. Po wojskowym zamachu stanu w sierpniu 1975, podczas którego zamordowano dotychczasowego przywódcę kraju Mujibura Rahmana, przejął władzę w kraju i objął stanowisko premiera. mały|Ziaur Rahman z żoną Chaledą Zia (1979). 21 kwietnia 1977 po wystąpieniu z wojska został prezydentem kraju. Początkowo obiecywał przeprowadzenie reform oraz wprowadzenie wolnych wyborów. Jednak po próbie zamachu stanu w 1977 roku wycofał się z tych planów. Dokonał wówczas masowych aresztowań swoich przeciwników politycznych. Jako prezydent – w 1978 – Rahman założył Nacjonalistyczną Partię Bangladeszu, której był liderem.
Według organizacji Amnesty International w lutym 1978 rozstrzelano z jego rozkazu 130 osób, a ponad 15 tysięcy trafiło do więzień. Osiem miesięcy później Rahman przeprowadził wybory prezydenckie, które zapewniły mu dalsze sprawowanie tego urzędu.
30 maja 1981 zginął w zamachu, zastrzelony z pistoletu maszynowego. Zabójstwa dokonała grupa dwunastu oficerów z generałem majorem Abdul Manzoorem na czele. Sprawcy zamachu wraz z przywódcą zostali później aresztowani i straceni. Spoczywa w mauzoleum znajdującym się w Sher-e-Bangla Nagar w Dhace.
Przypisy
Bibliografia Alex Axelrod, Charles Phillips: Władcy, tyrani, dyktatorzy. Leksykon, wyd. Politeja, Warszawa 2000.
Kategoria:Prezydenci Bangladeszu Kategoria:Wojskowi Kategoria:Odznaczeni Orderem Nilu Kategoria:Bohaterowie KRLD Kategoria:Odznaczeni Orderem Flagi Narodowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Jugosłowiańskiej Gwiazdy Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 1981