Pietro Germi (ur. 14 września 1914 w Genui, zm. 5 grudnia 1974 w Rzymie) – włoski reżyser, scenarzysta i aktor filmowy. Ważna postać kina włoskiego neorealizmu oraz filmów typu commedia all'italiana.
Życiorys Pochodził z ubogiej rodziny. W młodości pracował jako posłaniec, następnie przez krótki okres kształcił się w szkole morskiej, wkrótce jednak postanowił poświęcić się aktorstwu. Studiował aktorstwo i reżyserię w rzymskiej szkole filmowej Centro sperimentale di cinematografia. W czasie studiów utrzymywał się jako statysta, asystent reżysera (m.in. przy dwu filmach Alessandra Blasettiego), czasami również jako scenarzysta.
Debiutował jako reżyser filmem Świadek (1946). Wczesne prace Germiego (m.in. Pod niebem Sycylii) włączają go w nurt włoskiego neorealizmu. Z czasem zaczął stopniowo odchodzić od dramatów podejmujących kwestie społeczne do satyrycznych komedii. Nadal jednak głównym obiektem zainteresowania reżysera było sycylijskie społeczeństwo.
W latach 60. międzynarodowe uznanie przyniosły mu komedie: Rozwód po włosku (1961), Uwiedziona i porzucona (1964) oraz Panie i panowie (1966). Za Rozwód po włosku otrzymał Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny (był również nominowany za reżyserię), a film Panie i panowie zdobył Złotą Palmę na 19. MFF w Cannes.
Ostatni film Germiego, Moi przyjaciele (1975), został dokończony po jego śmierci przez Maria Monicellego. Germi zmarł w Rzymie na zapalenie wątroby w wieku 60 lat.
Filmografia Reżyser i scenarzysta 1946: Świadek (Il testimone) 1948: Stracona młodość (Gioventu perduta) 1949: Pod niebem Sycylii (In nome della legge) 1950: Droga nadziei (Il cammino della speranza) 1951: Miasto się broni (La città si difende) 1952: La presidentessa 1952: Il brigante di Tacca del Lupo 1953: Zazdrość (Gelosia) 1954: Miłość w środku stulecia (Amori di mezzo secolo, epizod) 1956: Czerwony sygnał (Il ferroviere) 1958: Człowiek ze słomy (L'uomo di paglia) 1959: W ślepej uliczce (Un maledetto imbroglio) 1961: Rozwód po włosku (Divorzio all'italiana) 1964: Uwiedziona i porzucona (Sedotta e abbandonata) 1966: Panie i panowie (Signore & signori) 1967: Mężczyzna kochający (L'immorale) 1968: Serafino 1970: Kasztany miłości (Le castagne sono buone) 1972: Alfredo, Alfredo
Scenarzysta 1941: L'amore canta 1943: Il figlio del corsaro rosso 1945: Dziesięcioro przykazań (I dieci comandamenti) 1975: Moi przyjaciele (Amici miei)
Aktor 1946: Montecassino 1948: Fuga in Francia jako Tembien 1956: Czerwony sygnał (Il ferroviere) jako Andrea Marcocci 1957: Człowiek ze słomy (L'uomo di paglia) jako Andrea 1959: W ślepej uliczce (Un maledetto imbroglio) jako inspektor Ciccio Ingravallo 1960: Szminka do ust (Il rossetto) jako komisarz Fioresi 1960: Jowanka i inne (5 Branded Women) jako dowódca partyzancki 1960: Zabójca (Il sicario) 1961: Syn marnotrawny (La viaccia) jako Stefano 1965: I przyszedł człowiek (E venne un uomo) jako ojciec Di Angelo 1971: V.I.P.-Schaukel jako on sam (gościnnie)
Bibliografia Jerzy Toeplitz, Historia sztuki filmowej, t. VI, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1990.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoscy reżyserzy filmowi Kategoria:Włoscy scenarzyści Kategoria:Włoscy aktorzy filmowi Kategoria:Laureaci Nagrody David di Donatello Kategoria:Laureaci Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny Kategoria:Laureaci Srebrnej Muszli dla najlepszego reżysera Kategoria:Ludzie urodzeni w Genui Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1974