Pułk Lekkokonny Starozakonny (znany też jako lekkokonny pułk żydowski) – polski pułk jazdy okresu powstania kościuszkowskiegoDominik Flisiak, Participation of Jews in the Kościuszko Uprising : the memory of Polish and Jewish brotherhood of arm, „Studia Humanistyczno-Społeczne”, t. 14 (2016), s. 19–21..
Opis 23 kwietnia 1794 Berek Josielowicz i Józef Aronowicz zwrócili się do Rady Zastępczej Tymczasowej z prośbą o pomoc w zwerbowaniu Żydów do pułku wolonterskiego. Ponieważ religia żydowska nie pozwala w szabas na jazdę konną i wykonywanie jakichkolwiek obowiązków, prosili, aby RZT wpłynęła na rabinów żeby ortodoksyjnym członkom swoich gmin „przekładali o potrzebie przełamania szabasu i świąt, gdy obrona Ojczyzny tego wymaga”. 25 kwietnia gen. mjr Mokronowski zezwolił i na zaciąg „100 konnych ludzi Starego Zakonu, młodych, zdrowych, pewnych i zdolnych”. Pomimo zezwolenia, rekrutacja do września nie odbyła się.
Pułk sformowany został na mocy odezwy Tadeusza Kościuszki 17 września 1794 pod dowództwem płk Berka Joselewicza, na którego organizację 5 października otrzymał z kasy generalnej sumę 3000 zł w biletach skarbowychZygmunt Gloger, "Encyklopedia staropolska".
Oddział został rozbity w walce podczas obrony warszawskiej Pragi przed wojskami rosyjskimi w październiku 1794Historia Żydów, wydanie specjalne Polityki pod red. Leszka Będkowskiego, ISSN 1730-0525. Polegli żołnierze spoczęli na cmentarzu żydowskim na Pradze.
Przypisy
Bibliografia
Dominik Flisiak, Participation of Jews in the Kościuszko Uprising : the memory of Polish and Jewish brotherhood of arm, „Studia Humanistyczno-Społeczne”, t. 14 (2016), s. 15-28.
Kategoria:Pułki kawalerii okresu powstania kościuszkowskiego Kategoria:Pułki jazdy koronnej Kategoria:Historia Żydów w I Rzeczypospolitej Kategoria:Polskie jednostki kawalerii utworzone w 1794 Kategoria:Polskie jednostki kawalerii rozwiązane w 1794