Raymond Collishaw (ur. 22 listopada 1893 w Nanaimo w Kolumbii Brytyjskiej, zm. 28 września 1976 w Vancouver) – kanadyjski pilot myśliwski, jeden z największych asów myśliwskich okresu I wojny światowej. Autor 61 zwycięstw powietrznych.
Życiorys W 1908 roku jako 15-latek wstąpił do kanadyjskich wojsk ochrony łowisk rybnych. Służbę rozpoczynał jako majtek, by siedem lat później dojść do stopnia pierwszego oficera. W 1911 roku brał udział w wyprawie polarnej pod kierownictwem Vilhjalmura Stefanssona na Arktykę. W 1915 wstąpił do Służby Powietrznej Marynarki Królewskiej.
W czasie I wojny światowej początkowo jako pilot pomagał eskortować bombowce, a od lutego 1917 służył w 3 Dywizjonie. Podczas wojny zasłynął jako dowódca słynnego 10 Dywizjonu, zwanego też jako „Czarna Eskadra” (Black Flight) lub „Czarny Klucz”. To właśnie walcząc w jego szeregach od kwietnia 1917 roku Raymond Collishaw zapisał się w historii jako jeden z najlepszych asów myśliwskich I wojny światowej. „Czarną Eskadrą” nazywano formację pięciu pilotów (Collishaw, E. Reid, J. E. Sharman, G. E. Nash i M. Alexander).
Raymond Collishaw gdy trafił do 10 Dywizjonu wyposażonego w trójpłatowy samolot Sopwith Triplane, ten tak przypadł mu do gustu, że latając jako dowódca eskadry przemalował elementy samolotu na czarno i wkrótce piloci dowodzonej przez niego eskadry uczynili tak samo. Każdy samolot otrzymał indywidualną nazwę z przedrostkiem „Black” (Czarny) w ten sposób powstała „Czarna Eskadra”. Wszyscy latali na samolotach Sopwith Triplane i wszyscy mieli charakterystyczne czarne obudowy silników, czarne koła i kadłuby, na których napisano na biało: Black Maria („Czarna Maria” – Collishaw), Black Death („Czarna Śmierć” – Sharman), Black Sheep („Czarna Owca” – Nash), Black Roger („Czarny Roger” – Reid) oraz Black Prince („Czarny Książę” – Alexander). W sumie „Czarna Eskadra” zestrzeliła w ciągu 4 miesięcy 87 wrogich samolotów.
Collishaw był pierwszym pilotem, który wsławił się zestrzeleniem 6 wrogich maszyn jednego dnia. W czasie swojej podniebnej kariery zestrzelił m.in. niemieckiego asa myśliwskiego Karla Allmenrödera. W sumie osiągnął imponującą liczbę 61 zwycięstw (najwięcej z pilotów lotnictwa morskiego) w tym 60 zwycięstw w I wojnie światowej i 1 zwycięstwo w wojnie domowej w Rosji.
Po wojnie pozostał w wojsku kanadyjskim, gdzie doszedł do rangi Wicemarszałka Lotnictwa. Zmarł 28 września 1976 roku.
Odznaczenia Order Imperium Brytyjskiego (odznaka wojskowa IV Klasy) Order Łaźni (III Klasy) Distinguished Service Order – dwukrotnie Distinguished Service Cross Distinguished Flying Cross francuski Croix de Guerre (1914–1918) carski Order Świętej Anny (IV Klasy)
Bibliografia
Kategoria:Kanadyjscy generałowie Kategoria:Kanadyjscy piloci Kategoria:Lotnicy I wojny światowej Kategoria:Brytyjscy marszałkowie lotnictwa Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wybitnej Służby Lotniczej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wybitnej Służby (Wielka Brytania) Kategoria:Odznaczeni Orderem Wybitnej Służby Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja) Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Asy myśliwskie Kanady I wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1976