Manifest z Göttingen – deklaracja 18 wiodących fizyków jądrowych z Republiki Federalnej Niemiec przeciwko sugerowanemu przez rząd kanclerza Konrada Adenauera uzbrojeniu armii RFN w taktyczną broń jądrową w latach 50. XX wieku, czyli we wczesnej fazie zimnej wojny. Wówczas po raz pierwszy w historii Niemiec naukowcy poczuli odpowiedzialność za polityczne decyzje i ich konsekwencje.
Tło historyczne W czasie II wojny światowej część naukowców – później sygnatariuszy Manifestu z Göttingen na zlecenie nazistowskiego rządu brało udział w projekcie badań nad energią atomową o kryptonimie Uranverein. Wojna zakończyła się zniszczeniem za pomocą bomb atomowych Hiroszimy i Nagasaki. Po II wojnie światowej rozpoczął się okres zimnej wojny. Niemcy zostały podzielone. RFN i NRD znalazły się po przeciwnych stronach „żelaznej kurtyny”. Po wojnie koreańskiej (1950-1953), Republika Federalna Niemiec w roku 1953 utworzyła własną armię, Bundeswehrę. Pojawiło się wówczas wiele protestów przeciwko odbudowie armii RFN. Kilka miesięcy później także NRD odtworzyła swoją armię.
W roku 1953 wynaleziono bombę wodorową. W toku tzw. „wyścigu zbrojeń” światowe supermocarstwa – Stany Zjednoczone i Związek Radziecki zgromadziły ogromny arsenał broni atomowej. Nad całym światem, a w szczególności nad państwami granicznymi „żelaznej kurtyny” zawisła groźba wojny atomowej. Kilka lat później, podczas kubańskiego kryzysu rakietowego, pojawiło się realne zagrożenie globalnym konfliktem nuklearnym.
12 kwietnia roku 1957 grupa 18 wybitnych niemieckich naukowców, znana jako Göttinger 18, napisała manifest o następującej treści:
Manifest
Kategoria:Zimna wojna Kategoria:Manifesty