Szuba – obszerne okrycie wierzchnie, używane na obszarze Rzeczypospolitej w okresie od XV do XVII wieku przez zamożnych gospodarzy.
Opis Szuba była robiona z adamaszku bądź sukna. Miała krój prosty, długi luźny, do kolan, do tego rękawy i kołnierz. Ponadto podbita była futrem lub skórą baranią. Szubę zapinano na haftki lub na guziki (okolice Białegostoku). W szubach w stroju Górali Zagórzańskich, w stroju Kurpiów z Puszczy Zielonej, stroju lasowiackim, łańcuckim i łukowskim ozdabiano ten element odzieży czarnym futrem na końcach rękawów, na przodzie przy zapięciu i na kołnierzu.
Szuba była też noszona przez kobiety do stroju świątecznego i obrzędowego w okresie zimowym.
Przypisy
Bibliografia
Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie V, 1985, .
Kategoria:Staropolskie ubiory Kategoria:Stroje ludowe