Sezon 1964 Formuły 1 – 15. sezon Mistrzostw Świat Formuły 1. Rozpoczął się 10 maja 1964 roku w Monte Carlo, a zakończył 25 października w mieście Meksyk.

Przebieg Mistrzem został John Surtees, lecz to kto zdobędzie mistrzostwo rozegrało się dopiero 27 października w Meksyku. Przed wyścigiem szanse na tytuł zachowywało trzech Brytyjczyków, a sytuacja przedstawiała się następująco: 1. Graham Hill 39 pkt2. John Surtees 34 pkt3. Jim Clark 30 pkt Pierwszy z rywalizacji wypadł lider klasyfikacji Graham Hill. Były mistrz świata zaliczył kolizję z kierowcą Ferrari – Włochem Lorenzo Bandinim, za sprawą tej kolizji Hill spadł na koniec stawki. Na ostatnim okrążeniu awaria silnika dopadła wciąż jeszcze aktualnego mistrza – Jima Clarka, który ostatecznie został sklasyfikowany na 5. miejscu. Sprawca kolizji z Hillem natomiast po raz kolejny dał o sobie znać gdy znajdując się na drugim miejscu w wyścigu dał się wyprzedzić koledze z zespołu, aktualnemu wiceliderowi klasyfikacji – Johnowi Surteesowi, któremu 6 punktów za drugie miejsce dało mistrzostwo świata. Po tym sezonie w wieku 47 lat swoją karierę zakończył Francuz Maurice Trintignant, który w F1 uczestniczył nieprzerwanie przez 15 sezonów. Słaby debiut w gronie F1 zaliczył zespół Hondy, której barwy trzykrotnie reprezentował Ronnie Bucknum, żadnego z trzech wyścigów nie ukończył.

Eliminacje RundaNazwaTorDataPole positionNajszybsze okr.ZwycięzcaStajniaOponyWyniki1 Grand Prix MonakoCircuit de Monaco10 maja Jim Clark Graham Hill Graham Hill BRM wyniki2 Grand Prix HolandiiCircuit Park Zandvoort24 maja Dan Gurney Jim Clark Jim Clark Lotus-Climax wyniki3 Grand Prix BelgiiCircuit de Spa-Francorchamps14 czerwca Dan Gurney Dan Gurney Jim Clark Lotus-Climax wyniki4 Grand Prix FrancjiRouen-Les-Essarts28 czerwca Jim Clark Jack Brabham Dan Gurney Brabham-Climax wyniki5 Grand Prix Wielkiej BrytaniiBrands Hatch11 lipca Jim Clark Jim Clark Jim Clark Lotus-Climax wyniki6 Grand Prix NiemiecNürburgring2 sierpnia John Surtees John Surtees John Surtees Ferrari wyniki7 Grand Prix AustriiZeltweg23 sierpnia Graham Hill Dan Gurney Lorenzo Bandini Ferrari wyniki8 Grand Prix WłochAutodromo Nazionale di Monza6 września John Surtees John Surtees John Surtees Ferrari wyniki9 Grand Prix Stanów ZjednoczonychWatkins Glen International4 października Jim Clark Jim Clark Graham Hill BRM wyniki10 Grand Prix MeksykuAutódromo Hermanos Rodríguez25 października Jim Clark Jim Clark Dan Gurney Brabham-Climax wyniki

Klasyfikacja kierowców

Punktacja: Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji) Do klasyfikacji zaliczano 6 najlepszych wyników. W nawiasach podano łączną liczbę punktów. Poz. KierowcaMCONEDBELFRAGBRDEUAUTITAUSAMEX Pkt.1 John Surtees NU 2 NU NU 3 1 NU 1 2 2402 Graham Hill 1 4 (5†) 2 2 2 NU NU 1 1139 (41)3 Jim Clark 4† 1 1 NU 1 NU NU NU 7‡ 5†324 Lorenzo Bandini 10† NU NU 9 5 3 1 3 NU 3235 Richie Ginther 2 11 4 5 8 7 2 4 4 8236 Dan Gurney NU NU 6† 1 13 10 NU 10 NU 1197 Bruce McLaren NU 7 2 6 NU NU NU 2 NU 7138 Jack Brabham NU NU 3 3 4 12† 9 14† NU NU11= Peter Arundell 3 3 9† 4 K – – – – –1110 Jo Siffert 8 13 NU NU 11 4 NU 7 3 NU711 Bob Anderson 7† 6 NW 12 7 NU 3 11 – –512 Mike Spence – – – – 9 8 NU 6 7‡ 44= Tony MaggsWD NW NW – NU 6 4WD – –414 Innes Ireland NW – 10 NU 10NP 5 5 NU 12415 Jo Bonnier 5 9 NU – NU NU 6 12 NU NU316 Chris Amon NZ 5 NU 10 NU 11† NUWD NU NU2= Maurice Trintignant NU –WD 11 NZ 5†NP NU – –2= Walt Hansgen – – – – – – – – 5 –219 Phil Hill 9† 8 NU 7 6 NU NU – NU 9†1= Trevor Taylor NU – 7 NU NUNP NU NZ 6 NU1= Mike Hailwood 6 12†WD 8 NU NU 8 NU 8† NU1= Pedro Rodríguez – – – – – – – – – 61 – Giancarlo BaghettiWD 10 8 – 12 NU 7 8 – –0 – Gerhard Mitter – – – – – 9 – – – –0 – Ludovico Scarfiotti – – – – – – – 9 – –0 – Moisés Solana – – – – – – – – – 100 – Peter Revson NZ – DK NW NU 14† – 13 – –0 – Ronnie Bucknum – –WD – – 13† – NU NU –0 – Hap Sharp – – – – – – – – NU 130 – John Taylor – – – – 14 – –NP – –0 – Carel Godin de Beaufort – NU – – – NZ – – – –0 – André PiletteWD – NU – – NZ –NP – –0 – Ian Raby – – – – NU – – NZ – –0 – Frank Gardner – – – – NU – – – – –0 – Edgar Barth – – – – – NU – – – –0 – Jochen Rindt – – – – –NP NU – – –0 – Mário de Araújo Cabral – – – – – – – NU – –0 – Bernard Collomb NZ – – – – – – – – –0 – John Love – – – – – – – NZ – –0 – Giacomo Russo – – – – – – – NZ – –0 – Richard Attwood – – – – NWWD – – – –0 – Jean-Claude Rudaz – – – – – – – NW – –0

‡ – Bolid współdzielony.

Klasyfikacja konstruktorów Punktacja: Wyścig: 9-6-4-3-2-1 (sześć pierwszych pozycji) Do klasyfikacji zaliczano 6 najlepszych wyników Tylko jeden, najwyżej uplasowany kierowca danego konstruktora, zdobywał dla niego punkty Poz. Konstruktor MON NED BEL FRA GBR GER AUT ITA USA MEX Pkt. 1 Ferrari 10 2 NU 9 (3) 1 1 1 2 2 45 (49) 2 BRM 1 (4) (4) 2 2 2 2 (4) 1 8 42 (51) 3 Lotus-Climax 3 1 1 4 1 8 NU (6) (5) 4 37 (40) 4 Brabham-Climax 7 6 3 1 4 10 3 10 NU 1 30 5 Cooper-Climax 5 7 2 6 6 NU NU 2 NU 7 16 6 Brabham-BRM 9 NU 11 4 NU 7 3 13 7 7 BRP-BRM NU 7 NU 10 5 5 6 12 5 8 Lotus-BRM 6 5 NU 8 NU 11 8 13 8 NU 3 – Honda 13 NU NU 0 – Scirocco-Climax WD NU NZ 0 – Porsche NU NW 0 – Brabham-Ford NU 0 – Derrington-Francis-ATS NU 0 Poz. Konstruktor MON NED BEL FRA GBR GER AUT ITA USA MEX Pkt.