thumb|Jan Matliński thumb|Jan Matliński
Jan Matliński (ps. Janko Sokół) właściwie Jan Kanty Aleksander Roman Matliński (ur. 1829 w Dąbrówce)ASC parafia Dąbrowa rok 1829 akt nr 62. Z wpisu księgi zgonów Urząd Zdrowia Miasta Krakowa sygn. 29/83/0 Zgony 1884 poz. 511 jest podana data śmierci 22.03.1884 i że przeżył 56 lat, zmarł 22 marca 1884 roku w szpitalu św. Łazarza w Krakowie. Przyczyną śmierci było ustanie akcji serca wskutek zapalenia płuc. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie w kwaterze RA. – naczelnik wojenny powiatu włocławskiegoOrganizacja władz powstańczych w roku 1863 [Spis obejmuje Komitet Centralny oraz naczelników wojennych i cywilnych powiatów z województw: mazowieckiego, podlaskiego, lubelskiego, sandomierskiego, krakowskiego, kaliskiego, płockiego, augustowskiego, wileńskiego, kowieńskiego, grodzieńskiego, mińskiego, mohylewskiego, witebskiego, kijowskiego, wołyńskiego, podolskiego oraz z Galicji, Wielkopolski i Prus Zachodnich. AGAD, nr zespołu 245, s. 2., uczestnik powstania styczniowego, cywilny naczelnik powiatu włocławskiegoOrganizacja władz powstańczych w roku 1863 [Spis obejmuje Komitet Centralny oraz naczelników wojennych i cywilnych powiatów z województw: mazowieckiego, podlaskiego, lubelskiego, sandomierskiego, krakowskiego, kaliskiego, płockiego, augustowskiego, wileńskiego, kowieńskiego, grodzieńskiego, mińskiego, mohylewskiego, witebskiego, kijowskiego, wołyńskiego, podolskiego oraz z Galicji, Wielkopolski i Prus Zachodnich. AGAD, nr zespołu 245, s. 3. oraz naczelnik cywilny powiatu siedleckiego w czasie przygotowań do powstania, lekarz.
W czasie bitwy węgrowskiej pełnił rolę dowódcy sił powstańczych, a następnie oddziałów płk. Walentego Lewandowskiego (po schwytaniu jego do niewoli). Do Węgrowa przybył 23 stycznia 1863. Wspólnie z Władysławem Jabłonowskim kierowali 3 lutego 1863 bitwą z Rosjanami pod Węgrowem. Po walce wyprowadził powstańców z Węgrowa i klucząc w terenie dotarł do Siemiatycz, gdzie wziął udział w następnej bitwie 7 lutego 1863. Po tej walce wycofał się na Litwę, gdzie po kilku potyczkach ślad po nim zaginął.
Po pewnym czasie znalazł się w Konstantynopolu. Potem powrócił do Krakowa i pracował w bankowości. Był też jednym z pierwszych naczelników Ochotniczej Straży PożarnejStanisław Krzyżanowski, Nadziei Promienie.
Był mężem Matyldy LisikiewiczAkt ślubu Jana Kanty Matlińskiego Z Matyldą Lisikiewicz
W Krakowie po raz drugi ożenił się z siostrą malarza Witolda Pruszkowskiego, StanisławąWitold Pruszkowski Katalog Wystawy Monograficznej w opracowaniu Doroty Suchockiej z którą miał syna Jana, ur. 18 marca 1883. Zmarł 22 marca 1884, pochowany w Krakowie na cmentarzu Rakowickim.
Dzierżawił majątek Świnotop nad Liwcem (k/Kamieńczyka n/Bugiem)Marian Jakubik, Arkadiusz Kołodziejczyk, Żołnierska Danina Życia.
Przypisy
Bibliografia https://web.archive.org/web/20080201171213/http://www.powiatwegrowski.pl/wiesciwegrowskie/Article.aspx?ArticleID=2125
Kategoria:Członkowie władz powstania styczniowego w województwie mazowieckim Kategoria:Członkowie władz powstania styczniowego w województwie podlaskim Kategoria:Powiatowi naczelnicy cywilni powstania styczniowego Kategoria:Powiatowi naczelnicy wojenni powstania styczniowego Kategoria:Urodzeni w 1827 Kategoria:Zmarli w 1884 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim