thumb|Dhaulagiri z Poon Hill w Nepalu Dhaulagiri lub Dhaulagiri IPolskie egzonimy przyjęte na 130. posiedzeniu KSNG. Nazwa Dhaulagiri jest egzonimem głównym, zaś Dhaulagiri I jest egzonimem wariantowym. ( ‘Biała Góra’) – szczyt w Himalajach środkowo-zachodnich o wysokości 8167 m, oddzielony od pobliskiej Annapurny głęboko wciętą doliną rzeki Kali Gandaki. Różnica wysokości między szczytem Dhaulagiri a rzeką – około 6 km – jest jedną z największych deniwelacji górskich na świecie. Dhaulagiri jest siódmym co do wysokości ośmiotysięcznikiem. Przez pewien czas, od pomiarów z 1818 r. do połowy XIX w., uważany za najwyższą górę świata.

Próbę wejścia podjęła wyprawa francuska w 1950 roku. W obliczu trudności orientacyjnych spowodowanych brakiem map i nieznajomością terenu Francuzi przenieśli się pod Annapurnę.

8 kwietnia 2009 roku podczas wyjścia aklimatyzacyjnego na Dhaulagiri zginął polski himalaista Piotr Morawski, członek międzynarodowej wyprawy, której celem było wejście nową drogą na Manaslu w Nepalu.

Wokół masywu Dhaulagiri prowadzi trasa trekingowa, uchodząca za jedną z najbardziej wymagających w Himalajach.

Wierzchołki masywu Dhaulagiri W masywie Dhaulagiri można wyodrębnić następujące samodzielne wierzchołki:

WierzchołekWysokość(m n.p.m.)WybitnośćDhaulagiri I81673357Dhaulagiri II77512396Dhaulagiri III7715135Dhaulagiri IV7661469Dhaulagiri V7618340Churen Himal (Centralny)7385600Churen Himal (Wschodni)7371150Churen Himal (Zachodni)737070Dhaulagiri VI7268485Putha Hiunchuli72461151Gurja Himal7193500

Zdobywcy Pierwszego wejścia dokonała 13 maja 1960 roku szwajcarska wyprawa kierowana przez Maxa Eiselina. W ataku szczytowym uczestniczyli: Kurt Diemberger, Peter Diener, Ernest Forrer, Albin Schelbert i Szerpowie Nawang Dorje i Nyima Dorje. 23 maja 1960 na wierzchołek weszli Michel Vaucher i Hugo Weber. Uczestnikami byli Jerzy Hajdukiewicz i Adam Skoczylas.

Polskie wejścia 18 maja 1980 – Wojciech Kurtyka i Ludwik Wilczyński (w zespole polsko-brytyjsko-szwajcarskim, z René Ghilinim i Alexem MacIntyre'm) po pokonaniu nowej drogi ścianą wschodnią (wysoką na ok. 2400 m) w stylu alpejskim, zakończonym 15 maja na wys. ok. 7500 m na grani i połączeniu z inną drogą (bez wejścia na wierzchołek), zeszli do bazy i weszli na szczyt drogą normalną. 18 maja 1983 – Mirosław Gardzielewski, Jacek Jezierski, Tadeusz Łaukajtys i Wacław Otręba 21 stycznia 1985 – Andrzej Czok i Jerzy Kukuczka – pierwsze wejście zimowe, drogą normalną (wyprawą kierował Adam Bilczewski) 24 kwietnia 1990 – Krzysztof Wielicki samotnie 1994 – Piotr Pustelnik 1 maja 2008 – Kinga Baranowska – jako pierwsza Polka 11 maja 2008 – Artur Hajzer i Robert Szymczak 1 października 2021 – Waldemar Kowalewski 18 maja 2023 - Dorota Rasińska-Samoćko

Przypisy

Linki zewnętrzne Dhaulagiri na SummitPost

Kategoria:Szczyty Nepalu Kategoria:Tereny wspinaczkowe Kategoria:Ośmiotysięczniki Himalajów Kategoria:Ośmiotysięczniki Nepalu