Hipersomnia (nadmierna senność) – występowanie senności mimo przespania nocy oraz przedłużanie się snu lub występowanie jego epizodów w czasie przeznaczonym na aktywność. Rozpoznanie hipersomnii (pierwotnej nadmiernej senności) następuje wtedy, gdy objawy występują dłużej niż miesiąc oraz zostaną wykluczone przyczyny somatyczne, psychiczne, inne dyssomnie i parasomnie oraz przyjmowanie substancji psychoaktywnych.
Hipersomnia z przyczyn niepierwotnych zaburzenia snu i psychiczne narkolepsja zespół bezdechu śródsennego zaburzenia rytmu snu i wstawania wszystkie parasomnie atypowa depresja zespół abstynencyjny nadmierna senność będąca następstwem bezsenności bądź niedostatecznej ilości snu choroby somatyczne zapalenie mózgu i opon mózgowych udar mózgu, uraz głowy oraz urazy chorobowe ścieśniające przestrzeń śródczaszkową choroby neurodegeneracyjne zmiany endokrynne, metaboliczne oraz wywołane przez toksyny zespół Kleinego-Levina substancje psychoaktywne alkohol etylowy leki przeciwpsychotyczne, benzodiazepinowe, leki przeciwdepresyjne typu TLPD
Hipersomnia może być objawem klinicznym depresji maskowanej (to jest takiego rodzaju depresji, w którym endogenny zespół depresyjny maskowany jest przez inne objawy).
Leczenie Pierwotną nadmierną senność leczy się stymulantami, takimi jak: deksamfetamina, metylofenidat czy modafinil.
Klasyfikacja ICD10 kod ICD10 nazwa choroby Nieorganiczna hipersomnia Zaburzenia z nadmierną sennością (hypersomnia) Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Neurologiczne zaburzenia snu Kategoria:Nieorganiczne zaburzenia snu