Sit cienki (Juncus filiformis L.) – roślina wieloletnia z rośliny sitowatych. Zasięg obejmuje strefę klimatu umiarkowanego na półkuli północnej. W Polsce gatunek rzadki, jego stanowiska skupiają się na północy, w górach (od Sudetów po Tatry) i na wschodnim Mazowszu.
Morfologia mały|left|180px|Pokrój mały|left|180px|Owoce Łodygi Nitkowato cienkie (do 1 mm szerokości), wiotkie, bladozielone, żeberkowane, o wysokości 30–50 cm. Wyrastają w jednym szeregu z kłącza. U nasady otulone brunatnymi pochwami. Liście Bardzo rzadko wykształca się niepozorna blaszka liściowa na szczycie najwyższej pochwy otulającej u dołu łodygę. Kwiatostan Kwiatostan w postaci niewielkiego pęczka 5–7 kwiatów. Szczytowy, pozornie boczny, ponieważ u jego nasady wyrasta jako przedłużenie łodygi bardzo długa podsadka. Kwiat Niewielkie, do 3 mm długości, listki okwiatu żółtawe, ostre, równe długości torebki. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Owoc Torebka szerokojajowata, tępa, z krótkim dzióbkiem, żółtawa. Nasiona Drobne (do 0,5 mm średnicy), kuliste, tępe, jasnoczerwono-brunatne.
Biologia i ekologia Rośnie na wilgotnych łąkach i torfowiskach.
Zmienność Tworzy mieszańce z sitem bałtyckim i skupionym.
Zagrożenia i ochrona Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sitowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza