thumb|Widok z Dieczyńskiego Śnieżnika na Děčín thumb|Wieża widokowa (1864) na szczycie Děčínský Sněžník (pol. Dieczyński Śnieżnik, niem. Hoher Schneeberg) – stołowa góra o wysokości 723 m n.p.m., zlokalizowana w północnych Czechach w środkowo-zachodniej części Wyżyny Dieczyńskiej, w granicach obszaru chronionego krajobrazu Łabskie Piaskowce, około 9 km na północny zachód od miasta Děčín. Według czeskiego podziału wzniesienie należy do Krainy Rudaw.
Wzniesienie o charakterystycznym trapezowym kształcie, z wyraźną płaską częścią szczytową, jest najwyższym szczytem Děčínské vrchoviny oraz najwyższą górą stołową w Czechach. Pomimo niedużej wysokości bezwzględnej szczyt jest widoczny już z daleka jako odosobniony stołowy masyw porośnięty lasem. Na górze znajdują się niewielkie, skalne labirynty, wieże i tarasy widokowe ulokowane nad krawędziami.
Wierzchołek góry od strony wschodniej ma wygląd płaskiej góry w kształcie stołu a od strony północnej wygląda jak pochylona platforma. Góra jest właściwie podwójna. Kształt stołowej góry ma najwyższa górna część szczytowa położona na rozległej płaskiej wierzchowinie, którą tworzą olbrzymie płyty skalne, zbudowane z płasko ułożonych górnokredowych piaskowców ciosowych, platforma rozciąga się od spadzistej brzegowej ściany południowej o szerokości 0,5 km na długości 1,5 km, w kierunku północnym. Od płaskiej platformy cała piaskowcowa kra w trzech kierunkach opada kilkumetrowymi pionowymi skalnymi ścianami, które w niższych partiach przechodzą w strome zbocza, porośnięte lasem, zbocze zwrócone w stronę Niemiec, jest nachylone i łagodnie opada w kierunku granicy państwowej.
W najwyższym punkcie góry znajduje się kamienna wieża widokowa o wysokości 33 m, z której rozciąga się okrężny widok na góry stołowe w Szwajcarii Saskiej, Szwajcarii Czeskiej, Góry Łużyckie i Rudawy oraz Czeskie Średniogórze. Widok z wieży nie obejmuje najbliższych okolic.
Na wschodnim skraju płyty górnej położona jest skała Koňská hlava (668 m n.p.m.) z punktem widokowym na góry stołowe Grosser Zschirnstein, Königstein i Lilienstein. Drugi punkt widokowy zwany Drážďanská vyhlídka znajduje się na zachodnim obrzeżu stołowej płaszczyzny i jest zwrócony w kierunku Niemiec. Przy dobrej widoczności widać z niego Drezno (stąd nazwa punktu widokowego: cz. Drážďany = Drezno).
Historia Góra stała się ogólnie znaną atrakcją turystyczną po wybudowania na jej wierzchołku w 1864 r. wysokiej na 33 m, kamiennej wieży, która pierwotnie miała być prostą wieżą triangulacyjną. Swoją funkcję widokową zawdzięcza prowadzonej w XIX w. akcji pomiaru terenu, gdy całe ówczesne terytorium należące do Austro-Węgier podzielono na trójkąty tworząc sieć triangulacyjną. Główne punkty pomiaru powierzchni były lokalizowane na wzniesieniach, na których właściciele mieli obowiązek postawić wieże. Jeden z punktów sieci wyznaczony był na Děčínském Sněžníku, a ówczesny właściciel tego terenu – hrabia František Antonín Thun postanowił postawić wieżę o znacznie większych rozmiarach, spełniającą jednocześnie inne funkcje. W związku z tym o projekt poprosił znanego drezdeńskiego architekta Hänela. Architekt wykonał projekt wysokiej 33-metrowej kamiennej wieży, która nie była surową prostą budowlą, ale gustownym architektonicznym dziełem wykonanym w modnym stylu elżbietańskim. W 1863 r. na wierzchołku w najwyższym punkcie Sněžníka zaczęto wznosić wieżę, którą ukończono w 1864 r. W latach międzywojennych wieża widokowa włącznie ze schroniskiem była atrakcją turystyczną. Po spaleniu się schroniska doszło do dewastacji wieży, co groziło jej zawaleniem. W latach 70. XX w. zastanawiano się nad jej zburzeniem. Ruiny schroniska zabezpieczono, a wejście do rozpadającej się wieży zamknięto, nie przeprowadzając remontu konstrukcji. Dopiero w 1992 r., kosztem 2 mln koron czeskich przeprowadzono remont, który uchronił wieżę przed rozbiórką. Od tego czasu dostępna jest dla zwiedzających.
W pobliżu Děčínského Sněžníku usytuowane są: Vlčí jezero, Tiské stěny, Ostrovské skály.
Kategoria:Szczyty Czech